หลังสนามรบ ความมืดดุจกระแสน้ำลดลง หลูเป่าโย่วและฟางโม่ที่ถูกเวลาหยุดไว้ยังคงยืนอยู่บนพื้นหลูเป่าโย่วตัวเปื้อนเลือด จ่อดาบตรงไว้ที่ลำคอของฟางโม่ ราวกับว่าอีกไม่กี่วินาทีจะตัดศีรษะของอีกฝ่าย แต่ใบหน้ากลับไร้ซึ่งอารมณ์ ส่วนฟางโม่จ้องมองหลูเป่าโย่ว ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่หลินชีเยี่ยยืนอยู่ตรงหน้าคนทั้งสอง สำรวจรอบด้านอย่างละเอียด ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่างตอนที่เขามาถึงที่นี่พร้อมกับหลิงเป่าเทียนจุน ทั้งสองคนก็เป็นแบบนี้แล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าได้รับอิทธิพลจากกฎแห่งเวลา……แต่หน้ากากหวังไปสกัดกั้นลูกแพะดำกับเหล่าเทพต้าเซี่ยแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะมาที่นี่ล่วงหน้าเพื่อหยุดเวลาหรือว่า หน้ากากหวังในอนาคตใช้ [ผู้ก่อกวนกาลเวลา] ย้อนเวลากลับมาเพื่อเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์?หลินชีเยี่ยคิดเท่าไหร่ก็นึกออกแค่ความเป็นไปได้นี้ แต่ตอนนี้เขาไม่มีอำนาจเหนือกฎแห่งเวลา จึงไม่อาจแก้สภาพหยุดนิ่งของคนทั้งสองได้ คงต้องรอหน้ากากหวัง ออกมาจัดการขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังจะเคลื่อนย้ายคนทั้งสองไปยังที่ปลอดภัย ร่างสีเทาก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้า เมื่อเห็นคนผู้นั้นหลินชีเยี่ยก็ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ“หน้ากากหวัง? คุณไม่ได้อยู่แนวหน้าเหรอ?”“มีเทพต้าเซี่ยและเทียนจุนสองท่านออกมาช่วยเหลือ พวกแพะดำก็ถูกสกัดกั้นไว้เกือบหมดแล้ว มีฉันหรือไม่มีก็ไม่ต่างกัน” หน้ากากหวังส่ายหน้า “ฉันเพิ่งเดินทางข้ามเวลากลับมา จะปล่อยเด็กสองคนนี้อ
