แววโหดเหี้ยม ในวินาทีที่ดาบกำลังจะสัมผัสคอของฟางโม่ ก็เปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็วดาบตรงไปที่ตำแหน่งเดิมของลูซิเฟอร์บนท้องฟ้า แต่กลับพลาดเป้าเมื่อเห็นท้องฟ้าที่ว่างเปล่า หลูเป่าโย่วก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ฟางโม่ที่อยู่ต่อหน้าก็นิ่งงัน แม้ในใจลึกๆ เขายังไม่เชื่อว่าหลูเป่าโย่วจะทำร้ายเขา แต่ในวินาทีที่ดาบของอีกฝ่ายเปลี่ยนทิศทาง ในใจเขาก็รู้สึกอบอุ่น“ท่านชีเยี่ย?!” ฟางโม่รอดพ้นจากอันตราย เห็นหลินชีเยี่ยที่อยู่ไม่ไกล ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดีหลูเป่าโย่วก็ได้สติกลับมา พบหน้ากากหวังและหลินชีเยี่ย สีหน้าพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร“อย่ามองฉัน ขอบคุณผู้อาวุโสหน้ากากหวังก่อนเถอะ ถ้าไม่ใช่เขาสละอายุขัยเพื่อช่วยนาย ตอนนี้นายคงเป็นศพไปแล้ว” หลินชีเยี่ยชี้ไปที่หน้ากากหวังแล้วกล่าว“ขอบคุณครับ ผู้อาวุโสหน้ากากหวัง” ฟางโม่เบิกตากว้าง แล้วก็ขอบคุณอย่างจริงใจ“ขอบคุณ……” ถึงแม้หลูเป่าโย่วจะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ฝืนกล่าวคำขอบคุณออกมาหน้ากากหวังยิ้มแต่ไม่พูดอะไร“ท่านชีเยี่ย พวกเราควรไปสนามรบได้แล้วใช่ไหมครับ?” ฟางโม่ถาม“พวกนาย?” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า “พวกเรากลับมาแล้ว จะให้พวกมือใหม่ไปสนามรบทำไม?”“……” ฟางโม่อดไม่ได้ที่จะพูด “ไม่ให้พวกเราไปสนามรบ? นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว พวกเราไม่สามารถเสียเที่ยวสองครั้งติดต่อกันได้นะ……”“พวกนายรวมกันแล้ว จะฆ่าสัตว์ประหลาดคธูลูได้กี่ตัว?” หลินชีเยี่ยหัวเราะ “วางใจเถอะ เทพ
