บทที่ 82เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเหยียน เหล่าอสูรก็ตะลึงงันไป จากนั้นก็พากันหัวเราะลั่น
ถึงแม้พวกมันจะมองออกว่าเซียวเหยียนดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง ไม่เหมือนเจ้าหน้าที่ปราบอสูรทั่วไป แต่อายุก็วางอยู่ตรงนี้ ถึงแม้จะเป็นปีศาจชั้นยอด จะแข็งแกร่งไปได้ถึงไหนกัน?
ที่นี่พวกมันมีมหาอสูรที่กลายร่างได้ถึง 20 กว่าตน ในเผ่าอสูร ขอบเขตวิญญาณสัญจรถึงจะสามารถกลายร่างได้ และขอบเขตสิบห้าลี้ ก็จะสามารถกลายร่างได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ซ่อนเร้นกายอสูรของตนเองได้อย่างไม่มีที่ติ
“เจ้าหนู เจ้าหรือว่าถูกทำให้ตกใจจนเสียสติไปแล้วรึ ถึงแม้จะเป็นเจ้าเฒ่าเฉินเว่ยคนนั้นยืนอยู่ที่นี่ ก็ไม่กล้าที่จะไม่เคารพพวกเรา!”
หญิงสาวงูยั่วยวนคนนั้นหัวเราะคิกคัก
“ถ้าอย่างนั้น ใครคือเซียนพยัคฆ์อาภรณ์?”
เซียวเหยียนถามอีกครั้ง
หญิงสาวยั่วยวนเมื่อเห็นคำพูดของตนเองถูกเมิน ในแววตาก็ฉายแววโกรธเคือง แลบลิ้นงูจะเข้าไปข้างหน้า
“เจ้าหาพยัคฆ์อาภรณ์ด้วยเรื่องอันใด?” หมียักษ์กลับกล่าวขึ้นมาอย่างสงบทันใด
“ก็ไม่มีอะไรมาก”
เซียวเหยียนสะบัดดาบในมือ กล่าว “ก็แค่จะยืมศีรษะของมันสักหน่อย เซ่นไหว้ดวงวิญญาณวีรชนของท่านอาข้า”
หมียักษ์รู้สึกว่าความระมัดระวังของตนเองเป็นเรื่องเปล่า
