งพวกเขาก็หายวับไปจากวิหารปฐมเทพหลังจากที่พวกเขาจากไป วิหารปฐมเทพที่เงียบสงัด ก็มีเสียงถอนหายใจเบาๆ ดังขึ้น“เหล่าลูกหลานพวกนี้……ช่างวุ่นวายจริงๆ” เสียงทุ้มต่ำและทรงพลังดังขึ้นจากแท่นหินของปฐมเทพวายุ“เราจะไม่ฉวยโอกาสนี้กลับไปยังโลกพร้อมกับพวกเขาหรือ?” เสียงหญิงอ่อนโยนดังขึ้นจากแท่นหินปฐมเทพวารี“กลับไป? ด้วยสภาพของเรายามนี้ การมีชีวิตอยู่ยังยากเลย จะกลับไปทำอะไร?” เสียงนี้ดังมาจากแท่นหินของปฐมเทพอัคคี“ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลากลับ” เสียงของปฐมเทพแห่งความมืดดังขึ้นตามมา “ท่านผู้นั้นบอกให้เราพักผ่อนอยู่ที่นี่เมื่อถึงเวลาอันควร ท่านจะมารับเราหวนคืน……”“ท่านผู้นั้น? เขาพูดอย่างนั้นจริงหรือ?”“อืม”“ก็ดี……ไม่รู้เหมือนกันว่าท่านผู้นั้นกำลังคิดอะไรอยู่”“ความคิดของทานผู้นั้น พวกเราจะคาดเดาได้เยี่ยงไร?”“อย่างไรเสีย มีท่านผู้นั้นอยู่ โลกคงไม่ถูกทำลายง่ายๆ พวกเราก็รอคอยอย่างสบายใจเถอะ”“ไม่รู้ว่ายามนี้ปฐมเทพนักล่าที่โลกมนุษย์จะเป็นเยี่ยงไรบ้าง”
