ทำให้เฉาเยวียนพุ่งชนโลงศพ“เป็นอะไรไป” เฉาเยวียนถาม“บางทีชีเยี่ยอาจจะยังมีทางกลับมา……” อันชิงอวี๋เอ่ยช้าๆ“แต่แม้เทียนจุนยังหาตำแหน่งของพวกเขาไม่เจอ แล้วจะพาพวกเขากลับมาได้ยังไง”อันชิงอวี๋ไม่ได้พูดอะไร เพียงเร่งฝีเท้าอย่างเงียบๆ มุ่งไปยังห้องทดลองของตน……ฉึก!ประตูห้องทดลองถูกอันชิงอวี๋ผลักออก เขาเดินตรงไปยังแขนที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่บนโต๊ะ วางโลงศพสีดำที่หลังลง แล้วเริ่มปลดล็อกถังโลหะ“ชิงอวี๋ นายจะทำอะไรน่ะ” เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉาเยวียนก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีทันที“เราหาปริภูมิเวลาของพวกชีเยี่ยไม่พบ เพราะร่องรอยข้อมูลที่ทิ้งไว้ในดินและวัตถุโดยรอบไม่เพียงพอ หากต้องการหาตำแหน่งของพวกเขา เราจำเป็นต้องเริ่มจากรากฐาน……”“รากฐาน? รากฐานอะไร?”“เหล่าเทพคธูลูแตกต่างจากอาณาจักรเทพใดๆ ในโลก พวกเขามาจากต่างโลก ดังนั้นพวกเขาจึงมีความเชื่อมโยงที่ไม่อาจอธิบายได้ระหว่างกัน เหมือนกับสัญญาณคลื่นของมนุษย์ แม้แต่บาเกะคุจิระที่เคยหลับใหลใต้มหาสมุทรในหมู่บ้านชาวประมง หลังจากตายไปแล้ว ยังสามารถไปยังที่ราบฟ้าสูงได้ ก็เป็นเพราะความเชื่อมโยงนี้แต่มนุษย์ไม่สามารถเข้าใจความเชื่อมโยงนี้ได้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกนี้ก็ไม่เข้าใจ ในหูของเรา นั่นคือ ‘เสียงกระซิบ’ ที่ไร้ความหมายและได้ยินไม่ชัด หากสัมผัสนานเข้า มันอาจจะทำให้จิตใจของเราปนเปื้อนได้”เฉาเยวียนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “เหมือนกับเฉินหยางหรงในหมู่บ้านชาวประมงเมื่
