มีกลไกที่ถูกทิ้งไว้ คอยตามข้าอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่ต้องกังวลมากนัก แม้ว่าเจ้าจะหลงทาง ข้าก็สามารถตามหาเจ้าเจอได้ทันที”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หลินชีเยี่ยก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาอย่างประหลาด เขาเดินตามหลิงเป่าเทียนจุนอย่างใกล้ชิด หลังจากลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็เอ่ยปาก“ท่านเทียนจุน……”“มีอะไรหรือ?”“……พั่งพั่ง?” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างระมัดระวังได้ยินคำนี้ หลิงเป่าเทียนจุนก็ชะงักฝีเท้า ร่างของเขาหยุดนิ่งเขาถอนหายใจยาวท่ามกลางเปลวไฟที่กำลังส่องสว่างรอบตัว ค่อยๆ หันกลับมา สีหน้าที่มองมายังหลินชีเยี่ยดูซับซ้อน“หลินชีเยี่ย ข้า… ไม่สิ ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่” หลิงเป่าเทียนจุนเงียบไปครู่หนึ่ง “ไป๋หลี่พั่งพั่งนี่คือชาติสุดท้ายของการเวียนว่ายตายเกิดของฉัน แม้ว่าจะไม่ใช่ชาติที่ซับซ้อนที่สุดในการเวียนว่ายตายเกิดนับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับเป็นชาติที่ฉันประทับใจมากที่สุดนาย ชิงอวี๋ เจียงเอ่อร์ เฉาเยวียน เจียหลาน พี่คนเท่… ไป๋หลี่พั่งพั่งคือสายใยของหน่วยม่านราตรี พวกนายเองก็เป็นสายใยของเขาเหมือนกัน ในเรื่องนี้ ไม่มีใครเข้าใจได้ดีไปกว่าฉันแล้ว”หลิงเป่าเทียนจุนชี้ไปที่หัวใจของตน “ขอโทษด้วยนะ การกลับมาของหลิงเป่าเทียนจุน ทำให้นายต้องสูญเสียไป๋หลี่พั่งพั่ง แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่น และนี่ก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการ นายก็เห็นสภาพของต้าเซี่ยแล้ว ตอนนี้ฉันจำเป็นต้องเป็นหลิงเป่า ไม่ใช่ไป๋หลี่พั่งพั่ง……นายเข้าใจไหม?”
