ทุกคนกลับมาที่ด่านเฉินหนาน สมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีก็เข้ามาล้อมรอบ“รองหัวหน้าอัน สถานการณ์ข้างหน้าเป็นอย่างไรบ้าง?” คนหนึ่งถามด้วยความกังวลใจอันชิงอวี๋นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเล่าสถานการณ์ตามความเป็นจริง คนอื่นๆ ได้ฟังแล้วก็ตะลึงงันอยู่กับที่“ยอดมนุษย์หายไปด้วยเหรอ?!”“ไม่มีผู้บัญชาการจั่ว หน่วยพิทักษ์ราตรีจะทำยังไง?”“เขาจะกลับมาเมื่อไหร่?”“ผู้บัญชาการจั่วเตรียมการไว้แล้ว หน่วยพิทักษ์ราตรีน่าจะไม่มีปัญหา”“……”ขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากัน เงาร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มก็เดินมาจากที่ไกลๆ“สวัสดีครับ ผมเป็นเลขาของผู้บัญชาการจั่ว ชื่อหมิ่นจวินเลี่ยง” ชายคนนั้นดูอายุราวสามสิบกว่าปี ยื่นมือออกมาหาอันชิงอวี๋ ฝ่ามือเต็มไปด้วยแผลเป็น เสียงของเขาไม่ดังนัก แต่ก็มีพลังทะลุทะลวง“สวัสดีครับ……”อันชิงอวี๋รู้สึกสงสัย แต่ก็ยื่นมือออกไป“รองหัวหน้าอัน ผมได้ยินทุกอย่างที่คุณพูดเมื่อกี้แล้ว……ผมอยากยืนยันอีกครั้ง ยอดมนุษย์และหลินชีเยี่ยหายไปพร้อมกับเทพต้าเซี่ยใช่ไหม?” หมิ่นจวินเลี่ยงถามอย่างจริงจัง“ใช่ครับ”หมิ่นจวินเลี่ยงถอนหายใจยาว “ผมเข้าใจแล้ว……เช่นนั้นเราจำเป็นต้องเริ่มแผนสำรองแล้ว”“แผนสำรอง? แผนอะไร?”“ก่อนที่ผู้บัญชาการจั่วจะออกรบ เพื่อป้องกันไม่ให้หน่วยพิทักษ์ราตรีวุ่นวายหากเขาเสียชีวิตในสงคราม จึงได้เตรียมรายชื่อไว้ หากเขาประสบอันตราย ให้เลือกผู้บัญชาการชั่วคราวตามลำดับรายชื่อ” หมิ่นจวินเลี่ยงหยุดชั่ว
