กลัวก็แผ่กระจายไปทั่วพื้นผิว!เมื่อเห็นภาพนี้ ซุสผู้ถือคทาทองก็อุทานเบาๆ ใบหน้าแสดงความประหลาดใจเป็นครั้งแรกสีหน้าของจักรพรรดิหยกไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เปลี่ยนจากนิ้วเป็นฝ่ามือ กดลงกลางอากาศอีกครั้ง!แสงสีทองอันเจิดจ้าของอำนาจจักรพรรดิพุ่งออกมาจากรอยแตกร้าวบนผิวดาวเคราะห์น้อย ราวกับกระบี่จักรพรรดินับพันเล่มฟันมันแตกกระจายเป็นชิ้นๆ เศษอุกกาบาตขนาดเท่าภูเขามากมายร่วงหล่นจากฟากฟ้า ดุจสายฝนเพลิงที่โถมลงสู่พื้นดินพอกดฝ่ามือลงไป แขนของจักรพรรดิหยกก็แตกกระจายเป็นละอองเลือดในทันที เขาถอยหลังกลางอากาศครึ่งก้าว ใบหน้าซีดขาวไร้เลือดฝาดในเวลาเดียวกัน ซีหวังหมู่ที่อยู่ข้างกายก็จัดประกบนิ้วเป็นท่ากระบี่ พลังกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากใต้อาภรณ์ยาวสีม่วงดิ้นทอง ฟันเศษอุกกาบาตขนาดเท่าภูเขาให้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ราวกับตาข่ายผืนใหญ่ที่กางอยู่บนท้องฟ้าแต่จำนวนอุกกาบาตมีมากเกินไป แม้แต่ซีหวังหมู่ก็ไม่อาจสกัดได้ทั้งหมด อุกกาบาตหลายก้อนพุ่งผ่านขอบฟ้า พุ่งไปยังพื้นดินและกำแพงสูงของด่านเฉินหนานซุสมองจักรพรรดิหยก พูดด้วยเสียงเนิบช้าว่า “เจ้าก็มีพลังอยู่ไม่น้อย อีกสักสองสามร้อยปี บางทีต้าเซี่ยอาจมีเทพสูงสุดอีกคน……น่าเสียดายที่พวกเจ้าไม่มีโอกาสแล้ว”สายฟ้าอันแข็งแกร่งที่พันรอบตัวซุสทั้งหมดไหลเข้าสู่คทาทอง แสงจ้าบดบังท้องฟ้า รอจนแสงค่อยๆ จางลง เงาขนาดมหึมาสามเงาที่พันด้วยเปลวไฟก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้ายามราตรีอ
