ามหิวโหยเริ่มก่อตัวขึ้นหลินชีเยี่ยเรียกสติกลับมา ก่อนจะผลักประตูออกไป อันชิงอวี๋ เจียงเอ่อร์ และเฉาเยวียนยืนอยู่หน้าประตูแล้ว“พั่งพั่งล่ะ?”“น่าจะยังนอนอยู่”“งั้นไปปลุกเขาก่อนดีกว่า ถ้าจะนอนก็ควรเติมพลังงานก่อน” หลินชีเยี่ยเดินไปที่หน้าประตูห้องของไป๋หลี่พั่งพั่งยกมือขึ้นจะเคาะประตู แต่ประตูก็ค่อยๆ เปิดออกมาแอ๊ด~!ไป๋หลี่พั่งพั่งยืนอยู่หลังประตู ขยี้ตาเบาๆ ดูเหมือนยังไม่ตื่นเต็มที่ นัยน์ตาแดงระเรื่อ“ถึงเวลากินข้าวแล้วใช่ไหม?” ไป๋หลี่พั่งพั่งตบท้องตัวเอง มุมปากปรากฏรอยยิ้ม เขาล้วงกระเป๋าหยิบเหล้าราคาแพงขวดหนึ่งขึ้นมาถือไว้ แล้วแกว่งขวดเหล้าไปมาต่อหน้าทุกคน พร้อมกับเลิกคิ้วถาม “ดื่มด้วยกันไหม?”
