นจบ เขาก็คือไป๋หลี่พั่งพั่งนับตั้งแต่สรวงสวรรค์ของต้าเซี่ยกลับคืนมา เขาก็ฟื้นความทรงจำในชาติก่อน แม้กระทั่งสามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ได้เล็กน้อย……แต่สิ่งเหล่านี้และความทรงจำ ไม่ใช่ของเขา เขาเพียงแค่จำมันได้เท่านั้น แม้จะคุ้นเคยคำว่า ‘หลิงเป่าเทียนจุน’ แต่สำหรับเขาแล้ว กลับรู้สึกแปลกแยกมากกว่าสุดท้ายแล้ว เขาก็แค่ไป๋หลี่พั่งพั่งที่มีความทรงจำของหลิงเป่าเทียนจุนตอนแรกก็ยังไม่มีอะไร แต่เมื่อคนอื่นต่างเชื่อว่าเขาคือหลิงเป่าเทียนจุน ภาระที่ไม่ควรเป็นของเขาก็ค่อยๆ ทับถมลงบนบ่าทีละน้อย จนทำให้รู้สึกหายใจไม่ออกเขาสามารถใช้ตัวตนของหลิงเป่าเทียนจุนพูดคุยกับหยวนสื่อเทียนจุน ตอบคำถามของกงหยางหวั่น แต่เขาไม่สามารถสัญญาได้ว่า หลิงเป่าเทียนจุนจะกลับมาเมื่อไหร่ เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้……แต่เมื่อครู่นี้ ในตอนที่เขาเห็นเงาร่างนั้นในภาพสะท้อน เขาก็เข้าใจแล้วว่าช่วงเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้วในความมืดสลัว ไป๋หลี่พั่งพั่งค่อยๆ เดินไปที่หน้ากระจกบานหนึ่ง มองดูใบหน้าที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า พึมพำกับตัวเอง“โลกใบนี้ต้องการหลิงเป่าเทียนจุน… ใช่ไหม?”
