ลงมาจากฟ้า สัตว์เทพที่กำลังต่อสู้กับจั่วชิงก็ถูกระเบิดกลายเป็นสายฝนโลหิตในพริบตาร่างนั้นถือวัฏสงสารหกภพ ปลายนิ้วเกี่ยวเบาๆ วงแหวนสีเงินพลันแผ่ขยายออก ตัดร่างของสัตว์เทพทั้งหมดในรัศมีสามกิโลเมตรออกเป็นสองส่วนในทันที!ละอองเลือดสาดกระจาย เสียงคำรามอันน่าสะพรึงดังมาจากด้านหลังของฝูงสัตว์ ดาบตรงในมือของจั่วชิงร่วงลงพื้น ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยรอยเลือดสั่นระริกด้วยความอ่อนแรง เขามองร่างเทพที่บินมาอย่างรวดเร็วตรงหน้า มุมปากปรากฏรอยยิ้มผ่อนคลายในที่สุดเขารู้แล้วว่าศึกครั้งนี้ ในที่สุดพวกเขาก็ได้รับชัยชนะหลี่เต๋อหยางหันหน้ามาอย่างช้าๆ สายตามองไปยังจั่วชิงที่มีเลือดเปรอะเปื้อนไปทั้งตัว ดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน“ผู้บัญชาการจั่ว……ขอโทษที่ทำให้พวกคุณต้องรอ”จั่วชิงส่ายหน้า เขาไม่มีเรี่ยวแรงจะพูดอีกแล้ว ร่างกายอ่อนแรงจนต้องทรุดนั่งลงบนพื้น หันหน้ากลับไปมองข้างหลังด้วยความขมขื่นกำแพงด่านเฉินหนานที่เต็มไปด้วยรูพรุนถูกย้อมไปด้วยเลือดสีแดงฉาน บนพื้นดินเบื้องหน้ามีร่างไร้วิญญาณสีแดงเข้ม และซากสัตว์ร้ายกระจายเกลื่อนกลาด มีเพียงร่างไม่กี่ร่างที่ยังคงยืนอยู่ได้อย่างยากลำบาก ทว่าร่างกายก็ใกล้ถึงขีดจำกัดแล้วหน่วยพิทักษ์ราตรีอย่างน้อยเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ได้สละชีพในการต่อสู้หน้าด่านแห่งนี้การมาถึงของเหล่าเทพแห่งต้าเซี่ยสกัดกั้นฝูงสัตว์ร้ายได้เกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ หลังจากที่ไม่มีนางพญาคอยแพร่พันธุ์
