ในขณะที่ความกลัวกำลังครอบงำจิตใจของเขา เงาดาวตกนั้นก็เปลี่ยนทิศทาง พุ่งกลับมาที่เขาอีกครั้งเทพหลักของอินเดียรู้สึกว่าสมองว่างเปล่า ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบหันหลังวิ่งหนีทันที พลังเทวะทั่วร่างถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด ในชั่วพริบตาก็ปรากฏตัวห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรเงาดาวตกนั้นยังคงจะไล่ล่า ทว่าประตูมิติด้านหลังเริ่มกะพริบริบหรี่ลงหลินชีเยี่ยเห็นดังนั้น จึงพึมพำอย่างร้อนใจ“อย่าไล่ล่าเขาสิ……การจัดการกับฝูงสัตว์อสูรสำคัญที่สุด!”เงาดาวตกนี้คงเป็น ‘ปรากฏการณ์เหนือความเข้าใจ’ ที่ถูกบรรยายไว้ในคาถาต้องห้าม หลินชีเยี่ยไม่รู้ว่ามันจะไล่ตามเทพหลักทันหรือไม่ แต่เขารู้ว่าประตูมิติที่เขาสร้างขึ้นจากการบูชายัญนั้นกำลังจะรับไม่ไหวแล้วเขาเร่งใช้ [เสียงกระซิบแห่งความมืด] ก็เพื่อกำจัดฝูงสัตว์อสูร ลดแรงกดดันให้กับด่านเฉินหนาน หากอีกฝ่ายเสียเวลาไปกับการไล่ล่าเทพหลัก ก็จะเป็นการเสียโอกาสไปเปล่าๆราวกับได้ยินเสียงของหลินชีเยี่ย เงาดาวตกนั้นลังเลชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมาย พุ่งตรงไปยังฝูงสัตว์อสูรรอบๆ!เมื่อเงาดาวตกเข้าใกล้ ร่างของฝูงสัตว์อสูรเหล่านั้นก็ถูกลบออกไปราวกับมีมือล่องหนมาลบ หายไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ไม่ว่าพวกมันจะมีขนาดใหญ่แค่ไหน จะเป็นสัตว์เทพหรือสัตว์ประหลาดขั้นอนันต์ ต่อหน้าดาวตกดวงนี้ก็ดูเหมือนไร้ความหมาย ทุกที่ที่มันผ่านไป แม้จะเป็นคลื่นฝูงสัตว์อสูรที่หนาแน่นเพียงใด ก็จะถูกลบออกเป็นทางยาวว่างเปล
