ัตว์อสูรยักษ์รอบๆ มากกว่า……”หงอิงหันไปมอง พบเงาร่างมหึมาของสัตว์อสูรอีกกลุ่มบุกเข้ามา หนึ่งในนั้นพุ่งตรงมายังกำแพงด้านนอกที่พวกเขายืนอยู่ ปลดปล่อยกลิ่นอายที่ทำให้หัวใจสั่นสะท้านหงอิงสูดหายใจลึก เปลวไฟสีกุหลาบปกคลุมทั่วร่างอีกครั้ง กำหอกในมือแน่น สายตาเต็มไปด้วยความหนักแน่น“อาวุธของฉันเหมาะกับการต่อสู้แบบเผชิญหน้า ฉันจะรับมือมันอยู่ข้างหน้า หงอิง ฉีโม่ พวกคุณคอยโจมตีจากด้านข้าง” มอลลี่แบกดาบใหญ่ เดินไปข้างหน้าหงอิงอย่างหนักแน่น พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อยหงอิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ตกลง”เมื่อสัตว์ประหลาดขั้นอนันต์เคลื่อนเข้ามาใกล้ มอลลี่เปล่งเสียงคำราม เท้าเหยียบย่ำพื้นดินจนแตกละเอียด ดาบใหญ่ที่สั่นสะเทือนด้วยความถี่สูงฟันผ่าอากาศ พุ่งเข้าปะทะกับกรงเล็บของสัตว์ประหลาด!เคร้ง!!ภายใต้การเสริมพลังของ [สรรพสิ่งสั่นพ้อง] พลังทำลายล้างและพละกำลังของมอลลี่ย่อมแข็งแกร่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีโดยตรงจากสัตว์ประหลาดขั้นอนันต์ เธอก็ยังถูกแรงสั่นสะเทือนจนต้องกระอักเลือดออกมาเธอเซถอยหลังไปหลายก้าว หอกเพลิงสีกุหลาบที่พันรอบตัวพุ่งแทงออกไปอย่างรวดเร็ว ช่วยป้องกันการโจมตีจากกรงเล็บได้ ขณะที่มอลลี่พยายามทรงตัวและเตรียมจะโจมตีอีกครั้ง สายฟ้าก็ผ่าลงมาในพริบตา ตกลงบนศีรษะของสัตว์ประหลาดอย่างแม่นยำ!พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในสายฟ้านั้น เจาะทะลุศีรษะของสัตว์ประหลาดเป็นรูโบ๋ ร่างของมันแข
