่าพวกนางพญาสัตว์ร้ายพวกนั้น”การจะฆ่านางพญา จำเป็นต้องเจาะแนวป้องกันของเหล่าเทพอินเดียให้แตกก่อน แล้วบุกเข้าไปถึงจุดลึกสุด……แน่นอนว่าระหว่างทางต้องเผชิญกับการโจมตีจากเทพอินเดียมากมาย เพราะหากนางพญาสัตว์ร้ายถูกฆ่า พวกเขาก็จะเสียไพ่ตายในการควบคุมเทพต้าเซี่ยแม้โจวผิงจะแข็งแกร่งแค่ไหน การทำเช่นนี้ก็ยากเย็นเหลือเกิน โดยเฉพาะตอนที่เขายังมีบาดแผลแบบนี้อยู่แต่โจวผิงเข้าใจดีว่าไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหน ก็ต้องมีคนก้าวออกมากระบี่ของเขามีไว้เพื่อการนี้ซุนหงอคงแบกกระบองทองพาดบ่า กวาดตามองนางพญาสัตว์ร้ายร่างมหึมาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเหล่าเทพอินเดียแล้วพูดอย่างสงบว่า“ได้ ข้าจะเปิดทางให้”โจวผิงสบตากับซุนหงอคง ทั้งสองพุ่งทะยานเป็นลำแสง มุ่งไปยังจุดที่มีทวยเทพอินเดียหนาแน่นที่สุด เมื่อรับรู้ถึงคลื่นพลังเทวะที่มุ่งตรงไปยังนางพญาสัตว์ร้าย เทพรองสิบกว่าองค์และเทพหลักอีกหลายองค์ก็ลงมือพร้อมกัน!พลังเทวะพลุ่งพล่านในอากาศ ซุนหงอคงคำรามลั่น ร่างทิพย์เทียมฟ้าปรากฏขึ้นอีกครั้ง วานรยักษ์กำลังจะพุ่งเข้าใส่เทพอินเดียเหล่านั้น ทว่าจู่ๆ ก็มีตราผนึกพุ่งมาด้านหน้า!ตราผนึกนั้นหมุนกลางอากาศ ขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็บดบังท้องฟ้าทั้งหมด ราวกับภูเขาที่มีปราณเซียนล้อมรอบ ถล่มลงมาตรงหน้าเหล่าเทพอินเดีย!ร่างของเซียนคุนหลุน ก่วงเฉิงจื่อก้าวออกมาจากความว่างเปล่า ตามด้วยไท่อี่เจินเหริน อวี้ติ่งเจินเหริน และคนอื่นๆ“สหายน้อยโ