ลายแห่ง “พวกเทพอินเดียไม่ยอมสู้กับพวกเราตรงๆ เริ่มถอยร่นไปที่ชายแดนแล้ว……พวกเขาจะหนีใช่ไหม?”เจียงจือหยาลูบเคราด้วยมือขวาพลางส่ายหน้า “ไม่ใช่ พวกเขาน่าจะกำลังถ่วงเวลา”“ถ่วงเวลา?” นาจาครุ่นคิด “พวกเขากำลังรอเหล่าเทพโอลิมปัสงั้นหรือ?”“ถูกต้อง เหล่าเทพมหาวิหารสวรรค์รบในดินแดนต้าเซี่ยของเรามาสองวันแล้ว เริ่มหมดกำลังแล้ว หากไม่รวบรวมแนวรบ เร็วๆ นี้คงจะถูกเหล่าเทพต้าเซี่ยของเราทำลายทีละส่วน และพวกเขาก็ไม่สามารถถอยเข้าไปในหมอกได้ หากพวกเขาถอนกำลังออกจากสมรภูมินี้ ก็จะไม่สามารถใช้ด่านเฉินหนานและเมืองด้านหลังมาผูกมัดพวกเราได้อีก……เมื่อถึงตอนนั้น เหล่าเทพต้าเซี่ยที่ไม่ต้องกังวลเรื่องด้านหลังจะไล่ล่าสังหาร ความสูญเสียของพวกเขาจะยิ่งรุนแรงกว่าเดิม”“แล้วพวกเราควรทำอย่างไร?” ดวงตาของนาจาฉายแววกังวล “ถ้าปล่อยให้พวกเขาถ่วงเวลาจนกระทั่งโอลิมปัสบุกมา……สถานการณ์ของพวกเราก็จะยิ่งแย่กว่าเดิม”เจียงจือหยาไม่พูดอะไร สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ป้อมปราการสีขาวเงินที่พังทลายบนพื้นดิน สีหน้าดูหนักอึ้งอยู่บ้างหลังจากการต่อสู้อย่างดุเดือดมาสองวัน เหล่าเทพต้าเซี่ยที่มีความได้เปรียบในการรบบนแผ่นดินของตนควรจะได้เปรียบและทำให้เหล่าเทพมหาวิหารสวรรค์ที่บุกรุกเข้ามาบาดเจ็บสาหัส แต่พวกเขากลับใช้เหล่า ‘นางพญา’ คอยรบกวนด่านเฉินหนานและเมืองด้านหลังอย่างต่อเนื่อง ทำให้เหล่าเทพต้าเซี่ยต้องระมัดระวัง เพราะถึงแม้พวกเขาจะทำให้เหล
