ีไปด้วยความเร็วของเมฆพลิกกาย หลินชีเยี่ยไม่ได้ช้าไปกว่าความเร็วในการมุดดินของหนูยักษ์ ยิ่งไปกว่านั้น หนูยักษ์ตัวนั้นได้รับบาดเจ็บ จึงไม่สามารถใช้ความเร็วได้เต็มที่ ไม่นาน การรับรู้ทางจิตก็สัมผัสได้ว่า ในผืนดินเบื้องล่าง มีหนูยักษ์ที่เหลือร่างเพียงครึ่งเดียวกำลังร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดพลางเคลื่อนตัวมุดดินอย่างโซเซหลินชีเยี่ยกำมือขวาในอากาศ ดาบอามาโนะมุราคุโมะปรากฏขึ้นในมือ มือซ้ายผลักด้ามดาบ [จั่นไป๋] ทั้งร่างหายวับเข้าสู่ความว่างเปล่า ไม่สนใจภูมิประเทศ พุ่งตรงไปที่หนูยักษ์ตัวนั้นชั้นหินหนาพัดผ่านรอบกายหลินชีเยี่ย เขาบินขึ้นไปเหนือหนูยักษ์ที่มุดดิน ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว แสงดาบจากดาบอามาโนะมุราคุโมะแทงเข้าไปในร่างของหนูยักษ์!ใบดาบคมกริบฉีกร่างของหนูยักษ์อย่างง่ายดาย เลือดสดพุ่งกระฉูด หนูยักษ์บิดตัวเกร็ง ร้องครวญครางพลางกระโดดขึ้นมาจากใต้ดิน ล้มโซเซลงบนพื้นหลินชีเยี่ยที่เกาะอยู่บนหลังหนูยักษ์ถูกสลัดลอยขึ้นกลางอากาศ ลำแสงสลัวเส้นหนึ่งเฉียดผ่านใบหน้าเขาไป หนูยักษ์ที่เหลือเพียงครึ่งตัวจ้องมองเขาด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว แม้อวัยวะภายในจะห้อยระโยงระยางออกมาจากบาดแผล ในหัวขนาดเท่าภูเขายังคงมีแสงประหลาดพลุ่งพล่าน“พลังชีวิตแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ……” หลินชีเยี่ยพึมพำ มือกดลงในอากาศว่างเปล่าอีกครั้ง วงเวทย์อัญเชิญกางออกอย่างรวดเร็ว!เปรี้ยง!!สายฟ้าฟาดลงบนตัวหนูยักษ์ เงาแมวที่เพรียวบางกระโดดออกมาจ
