ยเมื่อเห็นภาพตรงหน้า“พยัคฆ์ขาวเป็นสัตว์เทพระดับสูงของต้าเซี่ย การมีอยู่ของมันย่อมทำให้สัตว์เทพจากต่างแดนรู้สึกไม่สบายใจ นี่คือความเป็นศัตรูที่ไหลเวียนอยู่ในสายเลือด” อันชิงอวี๋ดันแว่นตา “ฉันเดาว่าพวกมันคงไม่หยุดจนกว่าจะฆ่าพยัคฆ์ขาวได้”“……แต่ถ้าพวกมันไม่ไปยังพื้นที่ที่เราวางแผนไว้ แผนของเราก็ใช้ไม่ได้สิ?”การปรากฏตัวของฟางโม่ทำให้ฝูงสัตว์ร้ายเบี่ยงออกจากเส้นทางเดิม และทำให้แผนการของพวกหลินชีเยี่ยพังไปไม่มีใครคาดคิดว่าพวกมันจะมีปฏิกิริยาต่อพยัคฆ์ขาวรุนแรงขนาดนี้หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ไม่เป็นไร ถ้าพวกมันมาหาคาถาต้องห้ามไม่ได้……ก็ให้คาถาต้องห้ามไปหาพวกมันเอง”“[น่านฟ้าไร้แดน] ที่เมืองเจียงเฉิงถูกเปิดใช้แล้วใช่ไหม?”“เปิดใช้ก่อนที่พวกเราจะมาถึงแล้ว ครอบคลุมขอบเมืองทั้งหมด ต่อให้ดาวเคราะห์น้อยตกลงมาที่นี่ คนในเมืองก็จะไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ”“ดีมาก”หลินชีเยี่ยพุ่งตัวลงสู่พื้นดินเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว!บนพื้นดินที่รกร้าง พยัคฆ์ขาวฟางโม่วิ่งสี่ขาอย่างทรงพลัง ร่างกายอันใหญ่โตดุจสายฟ้าสีขาวพุ่งทะยานไปยังเทือกเขาที่ไร้ผู้คน ดวงตาที่มีม่านตาตั้งตรงนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นสายเลือดอันร้อนระอุไหลเวียนในร่างของฟางโม่ สัญชาตญาณการต่อสู้และความไม่ยอมแพ้ทำให้ฟางโม่อยากหันกลับไปต่อสู้กับสัตว์เทพจากต่างแดนเหล่านี้จนถึงที่สุด แต่สติของเขากลับควบคุมตัวเองไว้ บังคับให้หนีออกไปให้ไกลแม้ว่าพยัคฆ์ขาวในร
