้อมพยักหน้าหนักแน่น“หัวหน้าเหมียว สัตว์อสูรพวกนี้มาจากไหนกันแน่? พวกเราฆ่าไม่หมดเลยเหรอ?” มีคนในกลุ่มถามด้วยความสงสัยเหมียวซูส่ายหน้าอย่างขมขื่น ชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า “เห็นประตูสุญตานั่นไหม? ที่หน้าประตูนั่น ซึ่งก็คือแนวหลังของสงครามระหว่างเทพต้าเซี่ยกับเทพอินเดีย มี ‘นางพญา’ ระดับเทพที่ถูกเลี้ยงโดยมหาวิหารสวรรค์อยู่หลายตัว พวกมันกินซากศพหรือเศษซากของเทพที่ตกค้างจากสนามรบ แล้วให้กำเนิดสัตว์อสูรในอัตราที่เร็วมากยิ่งเทพอินเดียบาดเจ็บล้มตายมากเท่าไหร่ พวกมันก็ยิ่งขยายพันธุ์เร็วขึ้นเท่านั้น และลูกอสูรที่เกิดมาก็จะมีระดับพลังสูงขึ้น พวกลูกอสูรเหล่านี้จะพยายามทุกวิถีทางที่จะทะลวงการปิดล้อมของด่านเฉินหนาน เพื่อโจมตีด่านหรือเมืองของต้าเซี่ยที่อยู่เบื้องหลัง ทำให้เทพต้าเซี่ยต้องแบ่งกำลังและความสนใจมาไล่ล่าลูกอสูร ในสนามรบ ความเสียเปรียบของเทพอินเดียก็จะค่อยๆ กลับมาสมดุล เกิดเป็นการถ่วงดุลในการสูญเสีย ทำให้เทพต้าเซี่ยไม่สามารถได้เปรียบอย่างแท้จริง……พวกเขาใช้วิธีนี้ต่อสู้กับเรามาสองวันสองคืนแล้ว”“พวกเขาใช้การบาดเจ็บล้มตายของมนุษย์มาคอยถ่วงการโจมตีของเทพต้าเซี่ยงั้นเหรอ? กลยุทธ์นี้น่ารังเกียจจริงๆ” เวินฉีโม่ขมวดคิ้วแน่น“มหาวิหารสวรรค์เตรียมพร้อมสำหรับสงครามเทพครั้งนี้มานานแล้ว หากไม่มีความมั่นใจมากพอ พวกเขาจะกล้าบุกเข้ามาในดินแดนต้าเซี่ยและต่อสู้ในถิ่นของเราได้ยังไง?”“พวกเราไม่สามารถทำลาย ‘นางพญา
