บทที่ 75ใกล้ค่ำ
เซียวเหยียนและคนอื่นๆ ควบม้าไปตามถนนหลวง ระหว่างทางก็มักจะเจอกับร้านน้ำชา พ่อค้าแม่ค้ารายย่อยตั้งแผงอยู่ข้างทาง ให้กับนักเดินทางที่เหนื่อยล้าได้พักผ่อน
ระหว่างทางยังได้พบกับขบวนคุ้มภัย จอมยุทธ์พเนจรเดินทางเป็นเพื่อนกันไปสังหารอสูรด้วยจิตใจที่ฮึกเหิม และยังมีชาวนาที่ขยันหมั่นเพียรทำนาอยู่ข้างถนนหลวงและหมู่บ้านเล็กๆ
ต้นสนสีเขียวมรกตสองข้างทางทอดยาวตรงไปสู่ท้องฟ้าสีครามและเมฆขาว
เมื่อมาถึงหน้าร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง กลิ่นหอมของซาลาเปาลูกเล็กที่นึ่งร้อนๆ ทำให้คนไม่กี่คนที่กำลังควบม้าอย่างรวดเร็วต้องดึงเชือกม้า
“หรือว่าจะพักก่อนดีขอรับ?” เฉินเฟิงสอบถามอย่างเอาใจ
เซียวเหยียนได้ยินเสียงท้องของเซียวจื่อเซวียนร้องโครกคราก เห็นได้ชัดว่าหิวแล้ว ก็ยิ้มเล็กน้อย กล่าว “ไปหาอะไรกินกันก่อนเถอะ”
“ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ข้างนอกนี่จะไม่ปลอดภัยรึ?” จ้าวหลิงซวงกล่าวอย่างกังวลเล็กน้อย
เถ้าแก่ร้านน้ำชาหูตาไว เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงสาวผู้นี้ ก็หัวเราะ “คุณชายคุณหนูทั้งหลายวางใจเถิด มี 4 จวนขุนพลเทวะพิทักษ์ชายแดน ในดินแดนของราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์เราไม่มีอสูร ข้าตาเฒ่ายังไม่กลัวเลย พวกท่านจะกลัวอะไร?”
หลายคนมองไปย
