าจะเร็วกว่าความเร็วที่สัตว์เทพพวกนั้นจะมาถึง”“แต่พวกมันมีสัตว์เทพตั้งห้าตัว และยังมีสัตว์ระดับสูงสุดของขั้นอนันต์อีกกว่าสิบตัวไม่ใช่เหรอ” เฉาเยวียนขมวดคิ้วแน่น “ต่อให้พวกเราไปทัน แต่จะรับมือไหวเหรอ”“ถ้าเป็นปกติ คงทำไม่ได้จริงๆ” หลินชีเยี่ยยกข้อมือขึ้น มังกรทองขนาดเท่าหัวแม่มือกำลังวนเวียนรอบข้อมือช้าๆเขาหรี่ตาลง “แต่ตอนนี้พวกเรามีพลังโชคชะตาของต้าเซี่ยคุ้มครอง……น่าจะทำได้”“งั้นรออะไรอยู่ล่ะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งลุกขึ้นยืนทันที กำหมัดแน่น “จัดมันเลย!”“เจียงเอ่อร์ เชื่อมต่อกับอุปกรณ์สื่อสารของผู้บัญชาการจั่วได้ไหม” หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วถาม[ได้]เจียงเอ่อร์ยกปลายนิ้วขึ้น สนามแม่เหล็กรอบตัวแปรปรวนอย่างรวดเร็ว จากนั้นเธอก็พยักหน้าให้หลินชีเยี่ยหลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก “ฮัลโหล! ฮัลโหล! ผู้บัญชาการจั่วได้ยินที่ผมพูดไหมครับ”จั่วชิงที่อยู่อีกฝั่งของเครื่องมือสื่อสารชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยความประหลาดใจ[หลินชีเยี่ย?! ทำไมเป็นนายล่ะ]“เรื่องมันยาวน่ะครับ” หลินชีเยี่ยพูดเข้าประเด็นทันที “ให้พวกเราจัดการเมืองเจียงเฉิงเถอะ ตอนนี้พวกเราอยู่แถวนั้นพอดี”[พวกนายออกมาจากเกาะแล้วเหรอ?] จั่วชิงดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ [เป็นความต้องการของท่านโหวเหรอ?]“ก็ประมาณนั้น”จั่วชิงหยุดชั่วครู่ ไม่ได้ซักถามเรื่องนี้มากนัก ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสืบเรื่องนี้[ในฝูงสัตว์ที่เมืองเจียงเฉิง มีสัตว์เทพ…]“มีสัตว์
