กลับคืนสู่สภาพเดิมต่อหน้าต่อตาทุกคนอันชิงอวี๋ปัดฝุ่นบนมือพลางพูดอย่างสงบ “แม้จะดูไม่ค่อยสวยงาม แต่รับรองว่าจะพาพวกคุณบินไปถึงศูนย์ไจเจี้ยได้แน่นอน”นักบิน “!!!”หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ช่วยกันยกโลงศพเข้าไปในห้องโดยสาร นักบินสองคนกลับเข้าห้องนักบินเพื่อควบคุมเครื่อง เฮลิคอปเตอร์ที่มีรูปทรงประหลาดลำนี้สามารถลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อย่างมั่นคงโดยไม่มีทีท่าว่าจะแตกสลายแต่อย่างใด!นักบินคนหนึ่งชูนิ้วโป้งให้กับสมาชิกหน่วยม่านราตรีที่อยู่ด้านล่าง แล้วเปลี่ยนทิศทางมุ่งหน้าไปยังศูนย์ไจเจี้ยเมื่อเฮลิคอปเตอร์กลายเป็นจุดดำเล็กๆ หายลับไปบนท้องฟ้า หลินชีเยี่ยก็สูดหายใจลึก หันไปมองด้านหลัง ตอนนี้ร่างของบรรดาผู้บัญชาการใหญ่ได้หายไปแล้ว บนเกาะยามรุ่งสาง เหลือเพียงหลินชีเยี่ยและพรรคพวกที่ยืนอยู่ที่แห่งนี้เท่านั้น“ชีเยี่ย……” อันชิงอวี๋มองข้อนิ้วของหลินชีเยี่ยที่ซีดขาวกำหมัดแน่นด้วยสีหน้าซับซ้อน “ออกคำสั่งมาเถอะ”“ใช่ แค่นายออกคำสั่ง พวกเราจะบุกออกไปจากที่นี่ทันที!” เฉาเยวียนพูดเสียงทุ้ม “ไม่ว่าจะถูกผู้บัญชาการจั่วลงโทษ หรือถูกทำโทษยังไง ข้างนอกเป็นแบบนี้ พวกเราจะอยู่ที่นี่อย่างสบายใจได้ยังไง……”[ฉันก็พร้อมแล้ว!] เจียงเอ่อร์พยักหน้าอย่างจริงจังไป๋หลี่พั่งพั่งมองหลินชีเยี่ยอย่างเงียบงัน รอคอยคำตอบจากเขาเช่นกันหลินชีเยี่ยกวาดตามองทุกคน เขาถอนหายใจเบาๆ ด้วยความรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย “ภาพนี้ช่างคุ้นเคยจริงๆ”“อะไรน
