สุดขาดเป็นสองท่อนในพริบตา!แม้แต่หน้ากากหวังก็ไม่สามารถหยุดเวลาได้สมบูรณ์เมื่อเผชิญกับสัตว์เทพจำนวนมากขนาดนี้ การทำให้กระแสเวลาช้าลงขนาดนี้ก็เป็นขีดจำกัดสูงสุดที่เขาทำได้แล้วยามรับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวของหน้ากากหวัง ปู่หลีที่สวมเสื้อคลุมสีดำในบรรดาร่างทั้งเจ็ดที่กำลังต่อสู้กับคชาสี่งวง หันมามองชายชราในเสื้อคลุมสีเทาเล็กน้อยท่ามกลางเสียงคำรามของฝูงสัตว์ สายตาของทั้งสองสบกันชั่วครู่ใต้หมวกคลุมอันกว้างใหญ่ ปู่หลียิ้มอย่างจนใจพวกเขาไม่ได้สื่อสารกันด้วยคำพูด แต่การสบตากันไม่ถึงวินาทีนี้กลับทำให้พวกเขาเข้าใจความในใจของกันและกัน หน้ากากหวังมองใบหน้าที่ซีดเซียวของปู่หลีดวงตาฉายแววขมขื่นและโศกเศร้าอย่างควบคุมไม่ได้……ร่างของจั่วชิงทิ้งเส้นแสงสีเขียวไว้ท่ามกลางฝูงสัตว์ กักสัตว์เทพหลายตัวไว้ข้างใน อาจารย์เฉินขับรถม้าวิญญาณทะลุกำแพงด้านนอกด่านเฉินหนาน มุ่งหน้ามาที่นี่เช่นกัน แต่เมื่อเสาอัสนีทั้งเจ็ดค่อยๆ แตกร้าว ฝูงสัตว์เทพที่กำลังอาละวาดก็จะทะลวงการปิดล้อมและบุกเข้าด่านเฉินหนานในไม่ช้า!ในตอนนั้น กวนไจ้ที่ยืนอยู่บนกำแพงด้านนอกของด่านเฉินหนาน เงยหน้ามองท้องฟ้า พึมพำด้วยความกังวล“เจ้าเด็กนั่น……จะมาถึงเมื่อไหร่กันนะ?”ฟู้ว!!เครื่องบินรบลำหนึ่งบินผ่านเหนือน่านฟ้าด่านเฉินหนาน กวนไจ้จ้องมองเครื่องบินลำนั้น ดวงตาเริ่มเปล่งประกายร่างในชุดขาวกระโดดลงมาจากเครื่องบิน ผมสีขาวสยายพลิ้วไหวในสายลม ดวงตาที่เหมื
