ัวของพวกเขาดึงดูดความสนใจของสัตว์เทพส่วนใหญ่ในทันทีตั้งแต่แรก ปู่หลีก็ไม่คิดจะเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์โดยตรง แม้เขาจะใช้ [เพรียกหาวิญญาณ] การเผชิญหน้ากับสัตว์เทพสามถึงสี่ตัวพร้อมกันก็เป็นขีดจำกัดของร่างทรงแล้ว……แต่ตอนนี้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าพวกเขามีจำนวนมากกว่านั้นถึงสิบเท่าสิ่งเดียวที่ทำได้คือ ใช้ตัวเองดึงดูดความสนใจของสัตว์เทพเหล่านี้ จากนั้นก็ใช้เสาอัสนีทั้งเจ็ดกักขังสัตว์เทพที่เหลือเพื่อประวิงเวลาให้เทพต้าเซี่ยและมนุษย์ระดับสูงสุดคนอื่นๆ มาถึง!ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่าการตัดสินใจของเขานั้นถูกต้องสัตว์เทพที่สามารถบดขยี้ทั้งด่านเฉินหนานได้ ถูกพวกเขากักขังไว้ตรงนั้น และเพราะพวกเขาดึงความสนใจส่วนใหญ่ไว้ได้ ทำให้จำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายของหน่วยพิทักษ์ราตรีและกองทัพต้าเซี่ยที่เข้ามาสมทบภายหลังลดลงอย่างมาก“แค่ก แค่ก แค่ก……”เมื่อเวลาผ่านไป สีหน้าของปู่หลียิ่งซีดลง ร่างในชุดคลุมสีดำอีกหกคนก็เคลื่อนไหวช้าลงทีละน้อยตูม!!หางขนาดใหญ่ฟาดลงบนพื้นดิน แรงสั่นสะเทือนที่กระจายออกมาทำให้ร่างของพวกเขาลอยกระเด็น สัตว์เทพขนาดใหญ่ราวกับภูเขาหันกลับมา เปล่งเสียงคำรามใส่มดตัวจิ๋วเหล่านี้อุ้งเท้าขนาดมหึมากำลังจะฟาดลงมา ทันใดนั้น แสงสีเขียวก็พุ่งลงมาจากฟ้า ฟันอุ้งเท้านั้นจนขาดสะบั้น!“ผู้บัญชาการจั่ว……” ยามเห็นคนที่เพิ่งมาถึง มุมปากของปู่หลีปรากฏรอยขมขื่น
