หน้าจะซีดขาวด้วยความตื่นเต้น แต่ดวงตากลับเปล่งประกายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!“เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีในเมืองซานชิ่งมาหลายปี ไม่คิดว่าสุดท้ายจะมีโอกาสได้ฟันสัตว์เทพ!” หน่วยพิทักษ์ราตรีขั้นมหาสมุทรร่างใหญ่กำยำหัวเราะขณะเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์เทพที่กำลังพุ่งเข้ามา“น่าเสียดายนะ หม้อไฟที่คุณบอกว่าจะเลี้ยงพวกเรา คงไม่มีโอกาสได้กินแล้วล่ะ”“ไม่เป็นไร! ก่อนมาฉันสั่งเจ้าเด็กที่อยู่ในหน่วยไว้แล้ว ถ้าพี่ชายคนนี้ตายในสนามรบ ให้เผากระดาษรูปหม้อไฟลงไปเยอะๆ พวกเราก็ยังได้กินเหมือนเดิม!”“ฮ่าๆๆ พวกเราลงไปข้างล่าง แม้แต่ยมบาลก็ต้องน้ำลายหก!”“……”ลมกรรโชกที่ก่อตัวจากการวิ่งทะยานของสัตว์เทพ พัดชายเสื้อคลุมของเหล่าหน่วยพิทักษ์ราตรีสะบัดพลิ้ว พวกเขาหัวเราะพูดคุยกันครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มจะค่อยๆ จางหายไปพวกเขาล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเหรียญตราออกมากำไว้ในมือ มองหน้ากันอย่างรู้ใจ ก่อนจะแทง [เพรียกหาวิญญาณ] เข้าไปในฝ่ามือ!ตูม!!เมื่อเพรียกหาวิญญาณเริ่มออกฤทธิ์ ระดับพลังของพวกเขาพลันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!วิหคสองเศียรที่นำหน้าส่งเสียงร้องแหลม คลื่นเสียงอันน่าสะพรึงกลัวได้สังหารหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ระดับพลังต่ำกว่าขั้นมหาสมุทรจนกลายเป็นละอองเลือด หน่วยพิทักษ์ราตรีครึ่งหนึ่งล้มลง ส่วนที่เหลือแม้จะมีเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด แต่ก็ยังเปล่งเสียงตะโกนด้วยความโกรธแค้น พลางฟาดฟันดาบไปยังลำคอของวิหคสองเศียร!ฉึก!!!ลำแสงสีข
