องค์มีสามเศียรหกกร บางองค์มีรัศมีพุทธะล้อมรอบ บางองค์มีพลังอำมหิตเอ่อล้น พวกเขายืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของโลก ก้อมมองลงมายังสรรพสิ่งภายในดวงเนตรที่ปราศจากความรู้สึกเหล่านั้น ภายใต้ประตูสุญตาที่สามารถบดขยี้ท้องฟ้าได้ ทั้งภูเขา เมือง และผู้คน……ล้วนเล็กกระจ้อยร่อยดั่งมดปลวกซู่ม!!ทวนสามแฉกกวัดแกว่ง สร้างวงโค้งสุญญากาศนับร้อยลี้ในทะเลเมฆ แสงอาทิตย์สีเหลืองอำพันสาดส่องลงบนชุดเกราะเงิน สะท้อนประกายสีทองอ่อน ร่างในชุดเกราะเงินผู้โดดเดี่ยวและเล็กจิ๋วนั้น เงยหน้าขึ้นอย่างสงบ ในดวงตาสะท้อนภาพของเหล่าเทพ “ชิงหยวนเมี่ยวเต้าเจินจวินอยู่ที่นี่ ใครกล้าดูหมิ่นว่า… ต้าเซี่ยไร้เทพ?!”เสียงหนักแน่นดั่งขุนเขา ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า เทพรองจากสรวงสวรรค์หลายองค์ทยอยขึ้นมาจากด่านเฉินหนาน ทั้งหัวเต๋อซิงจวิน ซื่อฝูเทียนกวน และอู่ชวีซิงจวิน ยืนอยู่เบื้องหลังหยางเจี่ยนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมท่ามกลางเทพอินเดียนับไม่ถ้วน ร่างเทพที่ปกคลุมด้วยแสงอาทิตย์เอ่ยเสียงเรียบ“เป็นเจ้าใช่หรือไม่ที่สังหารพระอินทร์?”เมื่อหลายปีก่อน ในบรรดาเทพที่บุกรุกต้าเซี่ยพร้อมกับโพไซดอนและโลกิ ก็มีพระอินทร์จากมหาวิหารสวรรค์รวมอยู่ด้วย สุดท้ายถูกหยางเจี่ยนที่กลับมาจากวัฏสงสารสังหารด้วยมือตนเอง“ใช่ ข้าเอง” หยางเจี่ยนตอบ“เช่นนั้นก็… ไปตายซะ”เพิ่งสิ้นเสียง เหล่าเทพที่ประดับอยู่บนท้องฟ้าก็พุ่งลงมาราวกับดาวตก พลังศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ดุจการลงทั
