“ใครเป็นคนทำ?”
“คงจะไม่ใช่เจ้าเด็กนั่นกระมัง ก่อนหน้านี้ที่ที่เขาไป ก็คือทางฝั่งแม่น้ำมรณะนั่น” ซ่งเหวินจินกล่าวอย่างสงสัย
หวงอี้เฉินส่ายหน้าเล็กน้อย “ทางนั้นถึงแม้จะมีแม่น้ำมรณะ แต่ก็สามารถกลับมาที่สำนักศึกษาได้ เพียงแต่ต้องอ้อมหน่อยเท่านั้น เขาอาจจะเดินผิดทาง”
“พูดยาก เจ้าเด็กนั่นสามารถทำความเข้าใจวิชาตัวเบาของเจ้าได้เร็วขนาดนั้น ข้ารู้สึกอยู่เสมอว่ามองเขาไม่ทะลุ เจ้าเด็กนี่อาจจะไม่ใช่ขอบเขตโคจรฟ้า”
“ถึงแม้จะเป็นขอบเขตสืบทอดวิญญาณก็ยากนะ”
หวงอี้เฉินส่ายหน้า “เป็นการผ่านด่านไม่ใช่ทำลาย ใครจะไปรู้ว่าเงื่อนไขคืออะไร อีกอย่างเพิ่งจะส่งข่าวมาว่า เยว่เหยาเด็กหญิงคนนั้นเป็นพยาน เฒ่าหวงพานางไปดูที่เรือนนอกทั้งหมดแล้ว ที่ชั้นโทหาเด็กหนุ่มคนหนึ่งเจอเหมือนกันมาก แต่เมื่อตรวจสอบแล้วก็ไม่ใช่”
“แปลกจริง หรือว่าจะเป็นคนของตำหนักขาวดำ?”
“ใครจะไปรู้เล่า อย่างไรเสียเรื่องนี้ในไม่ช้าก็จะมีผลลัพธ์แล้ว ปิดบังไม่ได้หรอก” หวงอี้เฉินกล่าว
“ก็จริง” ซ่งเหวินจินคิดๆ ดูก็ใช่ ถอนหายใจ “สมรภูมิแม่น้ำมrณะแห่งขุนเขาอุดมเหมาะที่จะให้ผู้มาใหม่เป็นบททดสอบ ตอนนี้หายไปแล้ว ก็ทำได้เพียงใช้แม่น้ำมรณะสายนั้นแล้ว แต่ว่าอันนั้นก็
