ลึกเข้าไปในเกาะในหุบเขามืดมิด จระเข้ดำสองตัวคืบคลานออกมาจากเงามืดอย่างเงียบเชียบ พร้อมกันนั้น เงาร่างหนึ่งก็ลอยขึ้นมาจากใต้ดินราวกับภูตผีจันทร์ฉายหลังค่อมงอ กวาดสายตามองไปรอบๆ เสียงคำรามดังต่อเนื่องมาแต่ไกล ทว่าระหว่างหุบเขากลับเงียบสงัดไร้สุ้มเสียงมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยเป็นไปตามที่เขาคาดไว้จริงๆ เมื่อมกรทั้งหมดบุกขึ้นเกาะ ผู้พิทักษ์ที่แท้จริงของที่นี่ก็โผล่ขึ้นมาทีละคน เนี่ยจิ่นซาน หลี่เคิงเชียง ถังอวี่เซิง หวังชิง……บรรดาผู้บัญชาการใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีในอดีต แม้จะกลายเป็นวิญญาณไปแล้วแต่ด้วยการหลอมรวมกับโชคชะตาของต้าเซี่ย พลังในการต่อสู้ก็ยังไม่ด้อยไปกว่าตอนมีชีวิตพวกเขาทั้งสี่คนคอยเฝ้าระวังอยู่ที่นี่ ยับยั้งพวกมกรเกือบทั้งหมดไว้ หากไม่มีกำลังพลมากพอ การแทรกซึมเข้ามาในเกาะนี้คงยากเย็นราวกับปีนขึ้นสวรรค์แต่ตอนนี้ ผู้บัญชาการใหญ่ทั้งสี่ต่างออกไปต่อสู้บริเวณรอบเกาะ พื้นที่หลักที่ใช้ปกป้องโชคชะตาของต้าเซี่ยคงไม่มีใครเฝ้าอยู่แล้วถึงแม้จะมีเทพเจ้าต้าเซี่ยซ่อนอยู่ที่นี่ ภายใต้การถ่วงเวลาของมกรสองตัวและความสามารถของจันทร์ฉาย เขาก็มั่นใจว่าจะหนีรอดได้ หากสามารถทดสอบไพ่ตายสุดท้ายของโชคชะตาต้าเซี่ยได้ การเดินทางครั้งนี้ก็ไม่สูญเปล่าแล้ว“ลองดูซิว่า โชคชะตาของต้าเซี่ย แท้จริงแล้วซ่อนอยู่ที่ไหน”จันทร์ฉายหยิบเข็มทิศโบราณออกมาจากอกเสื้อ เข็มหมุนอย่างรวดเร็วก่อนจะล็อกทิศทางหนึ่งไว้เขาเดินตามทิ
