เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นอายของสัตว์เทพจำนวนมากที่พุ่งเข้ามาจากระยะไกล สีหน้าของหลินชีเยี่ยที่กำลังต่อสู้พลันเปลี่ยนไป“มากขนาดนี้เลยเหรอ?!”หลินชีเยี่ยเคยคิดว่าผู้ที่ลอบโจมตีเกาะแห่งนี้ไม่ได้มีเพียงจระเข้ดำสามตัวที่อยู่บนเกาะตอนนี้ เพราะที่นี่คือเนตรมังกรแห่งโชคชะตาต้าเซี่ย การคิดจะทำลายที่นี่ด้วยสัตว์เทพแค่สามตัวนั้นเป็นเรื่องเพ้อฝัน แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะมีจระเข้ดำซุ่มซ่อนอยู่รอบๆ เกาะมากขนาดนี้นี่คือการโจมตีที่มีการวางแผนและจัดการอย่างเป็นระบบ!แต่จระเข้ดำจำนวนมหาศาลขนาดนี้ สามารถหลบเลี่ยงแนวหน้าและมาที่นี่ได้อย่างไร?“แย่แล้วสิ……” ไป๋หลี่พั่งพั่งเห็นสถานการณ์แล้วสีหน้าเคร่งเครียดเล็กน้อย“อย่าคิดมาก ร่วมมือกันฆ่าจระเข้ดำตัวนี้ก่อน ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของบรรดาผู้บัญชาการเถอะ”หลินชีเยี่ยละสายตาจากฝูงจระเข้ดำที่น่าสะพรึงกลัว แล้วหันกลับมามองจระเข้ดำตัวที่ถูกห้าคนล้อมโจมตีอยู่ตรงหน้าแม้จระเข้ดำตัวนี้จะเป็นสัตว์เทพ แต่เมื่อเทียบกับไป๋เจ๋อที่หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เคยเจอใน [สร้างใหม่เสมือนจริง] เมื่อไม่นานมานี้ ก็ยังมีช่องว่างไม่น้อย สำหรับหน่วยม่านราตรีในตอนนี้ถือว่ายากอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเอาชนะไม่ได้“ฮิฮิฮิฮิ……” เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งไม่มีความคิดอะไรมากมาย ในดวงตามีเพียงจระเข้ดำที่บาดเจ็บตัวนี้เท่านั้นคมดาบที่เต็มไปด้วยจิตสังหารฟันลงบนร่างของจระเข้ดำอย่างบ้าคลั่ง เลือดค่อยๆ แผ่
