งถังอวี่เซิงไว้ ร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านเหนือศีรษะไปอย่างคล่องแคล่วแขนเรียวยาวทั้งสี่ข้างแทงทะลุออกมาจากเอวของอันชิงอวี๋ ร่ายคาถาอย่างรวดเร็วตรงหน้าอก เงาที่ปลายนิ้วดูราวกับดอกบัวที่กำลังเบ่งบาน สายฟ้าสีแดงผสานกันอยู่ตรงหน้าเขา!ฉึก!สายฟ้าสีแดงฉีกผ่านท้องฟ้า กลืนกินถังอวี่เซิงที่ถูกแช่แข็งอยู่กับที่ในชั่วพริบตา ผิวน้ำแข็งสีขาวแตกละเอียดภายใต้แรงกระแทกของสายฟ้า ประกายไฟฟ้านับไม่ถ้วนแล่นไปมาบนผิวน้ำ ราวกับเป็นอาณาจักรอัสนีสีชาดท่ามกลางสายฟ้าที่เคลื่อนไหว ร่างในชุดขาวค่อยๆ เดินออกมา นอกจากชายเสื้อที่ไหม้เล็กน้อย แทบไม่มีบาดแผลบนร่างกายเลยอันชิงอวี๋เห็นดังนั้น ก็ขมวดคิ้วแน่น เสียงลมหวีดหวิวดังมาจากด้านหลัง เขาหลบหลีกโดยสัญชาตญาณ ปลายหอกฟางเทียนฮว่าจี่เฉียดไหล่ไป แต่ถึงกระนั้น ครีบน้ำที่หมุนที่ท้ายหอกก็ยังบาดเอวและท้องของอันชิงอวี๋ ทำให้เลือดซึมออกมาอย่างรวดเร็วถังอวี่เซิงเคลื่อนไหวร่าง พุ่งไปอยู่ตรงหน้าอันชิงอวี๋ กำปั้นข้างหนึ่งทะลวงอากาศ พุ่งตรงไปที่ชายโครงล่างของชายหนุ่ม!หมัดฝังเข้าไปในร่างของอันชิงอวี๋ แต่กลับไม่สามารถทำลายกระดูกของอีกฝ่ายได้ ถังอวี่เซิงรู้สึกเพียงว่ากำปั้นของตนเองเหมือนจมลงไปในโคลนตม จมลึกเข้าไปทั้งหมด เขาขมวดคิ้วก้มมอง เห็นเพียงผิวหนังที่ชายโครงล่างของอันชิงอวี๋บิดเบี้ยวราวกับน้ำวน ดูดกำปั้นของเขาเข้าไปอย่างรุนแรง!มุมปากของอันชิงอวี๋มีเลือดสดซึมออกมา ดวงตาปรากฏรอยยิ้มฉ
