ดไปใช้กับกระบี่ให้มากขึ้น ก็คงจะก้าวเข้าสู่สามอมตะไปนานแล้ว”
ท่านช่างกล้าพูดจริงๆ ข้ายังไม่กล้าฟังเลย… ชายหนุ่มพึมพำในใจ ทะลวงสามอมตะ คิดๆ ดูก็ยากแล้ว
เขาก้มหน้าพึมพำ “ท่านอาจารย์ ศิษย์หากสามารถประลองกับปรมาจารย์คนอื่นได้มากขึ้น ย่อมต้องก้าวหน้าไปอีกขั้น…”
“หึ ตอนนั้นข้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์ ปิดด่านเข้าถึงแก่นแท้กระบี่ 3 ปี ทะลวงด่านออกมา ก็สำเร็จเป็นสามอมตะด้วยตนเอง ไหนเลยจะต้องไปประลองกับผู้อื่น”
หลี่ชางเสวียนแค่นเสียงเย็นชา รู้ดีว่าศิษย์คนที่สามของตนเองผู้นี้มีความคิดซับซ้อน เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงศิษย์อีกคนหนึ่ง แววตาอ่อนโยนลงหลายส่วน:
“ให้เจ้าไปสอนสั่งน้องสาวคนเล็กของเจ้า สอนเป็นอย่างไรบ้าง?”
“น้องสาวคนเล็กก้าวเท้าเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณสัญจรไปแล้วครึ่งหนึ่งแล้วขอรับ รวมวิญญาณ 180 ครั้ง จุ๊ๆ เมื่อเทียบกับข้าในตอนนั้นแข็งแกร่งกว่ามาก ท่านอาจารย์ ท่านช่างลำเอียงจริงๆ!” ชายหนุ่มปากก็ว่าลำเอียง แต่บนใบหน้ากลับยิ้มร่า
หลี่ชางเสวียนกลอกตา “หากเจ้าสามารถเข้าสู่ทำเนียบได้ 1 ปีก็บรรลุถึงใจกระบี่ได้ ข้าก็ยินดีจะไปที่ตำหนักวิถีสวรรค์สักครั้ง เพื่อแลกเปลี่ยนการสืบทอดวิญญาณจากมหาปราชญ์มาให้เจ้า”
“ข้าไม่ต้อ
