พั่งที่อยู่ห่างออกไปเห็นภาพนี้ ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ“ยังทำแบบนี้ได้อีกเหรอ?!”[ชิงอวี๋…]วิญญาณเจียงเอ่อร์ลอยออกมาจากร่างของสมาชิกศาสนจักรเทพโบราณคนหนึ่ง มองไปยังสามกระแสน้ำวนน่ากลัวในสายน้ำสีเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล……ใต้แม่น้ำหวงผู่กระแสน้ำวนสีเลือดค่อยๆ ท่วมร่างของไป๋เจ๋อที่นอนคว่ำอยู่บนพื้นแม่น้ำ ถังหมิงเซวียนที่ยืนเฝ้าอยู่ตรงหน้าไป๋เจ๋อใบหน้าหม่นหมองอย่างยิ่ง!“ไป๋เจ๋อ!” ถังหมิงเซวียนโบกหอกฟางเทียนฮว่าจี่อย่างแรง กระแสน้ำสีเลือดรอบๆ ถูกบีบอัดอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นกำแพงกั้น พยายามแยกกระแสน้ำรอบตัวไป๋เจ๋อออกจากกระแสน้ำสีเลือดแต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีเส้นสีเลือดแยกตัวออกมาจากกระแสน้ำวนสีเลือด ราวกับงูเหลือมที่ได้กลิ่นคาวเลือด มุดเข้าไปในลวดลายสีทองอ่อนที่กำลังเปล่งแสงวูบวาบบนผิวของไป๋เจ๋ออย่างบ้าคลั่ง!เลือดเหล่านี้ราวกับรวมเอาความแค้นและความโลภของนักโทษประหารเหล่านั้นเมื่อตอนมีชีวิตเอาไว้ กลิ่นอายของสัตว์มงคลในร่างของไป๋เจ๋อคือสิ่งที่พวกมันปรารถนามากที่สุดพร้อมกับเส้นสายสีเลือดเหล่านี้ไหลเข้ามา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของไป๋เจ๋อยิ่งดูน่ากลัวมากขึ้น เสียงคำรามต่ำๆ ดังก้องไปทั่วก้นแม่น้ำ มันส่ายหัวไปมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับต้องการขับไล่ความแค้นและความรุนแรงออกจากสมอง เขาคู่สีขาวดุจหิมะของมันกวนน้ำในแม่น้ำ ทำให้กระแสน้ำพลุ่งพล่านราวกับกำลังเดือด พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรุนแรง!ก
