ที่ทะลุผ่านสัตว์ทะเลดาบตรงที่พุ่งออกไป กระสุนปืน หรือแม้แต่ [จั่นไป๋] ที่เพิ่งหลุดมือไปก็เป็นเช่นนั้นผนึกเทวะที่เล่นกับ ‘ความจริง’ และ ‘ความเท็จ’ ได้อย่างง่ายดาย……สิ่งที่จันทร์ฉายเป็นตัวแทนอยู่เบื้องหลังนั้นแท้จริงแล้วเป็นเทพเจ้าองค์ใดกันแน่?สายฝนชโลมบุหรี่ที่จุดอยู่ที่มุมปากของจันทร์ฉาย เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย พ่นควันออกมาแล้วเหยียบมันอย่างแรงใต้เท้า“ฉันรู้ว่านายไม่ใช่หลี่เคิงเชียง” จันทร์ฉายเอ่ยขึ้นอย่างสงบ “เมื่อครึ่งเดือนก่อน ฉันเคยปะทะกับเขามาแล้ว เขาไม่แข็งแกร่งเท่านาย……ดังนั้น คำถามเดียวกัน ฉันก็ต้องถามนายอีกครั้ง นาย……คือใครกันแน่?”“นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอก”หลินชีเยี่ยยื่นมือออกไป [จั่นไป๋] ที่ปักอยู่บนพื้นดินก็ลอยกลับมาสู่มือของเขาโดยอัตโนมัติเมื่อรู้สึกถึงความเป็นของแข็งที่ส่งผ่านมาจากฝ่ามือ หลินชีเยี่ยก็รู้สึกสงบลงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าความสามารถในการเปลี่ยนความจริงให้เป็นมายาของจันทร์ฉายนั้นไม่ได้เป็นนิรันดร์……แต่ก็คิดได้เช่นกัน ถ้าเขาสามารถโบกมือเดียวแล้วเปลี่ยน [จั่นไป๋] ให้เป็นเงาได้ตลอดไป นั่นก็คงจะเกินธรรมชาติเกินไปหลินชีเยี่ยถือ [จั่นไป๋] ไว้ในมือซ้าย มือขวาเรียกดาบอามาโนะมุราคุโมะออกมา ร่างกายของเขากลายเป็นเงาสีดำของรัตติกาลแล้วพุ่งทะยานออกไปอีกครั้ง!ดวงตาทั้งสองของจันทร์ฉายหรี่ลงเล็กน้อย ร่างของเขาพุ่งเข้าหาหลินชีเยี่ย ในดวงตามีประกายสีดำวาบผ่าน ไม่มีทีท่าว่าจะหลบหลีกอ
