ใต้แม่น้ำหวงผู่หลินชีเยี่ยฟังคำอธิบายของถังหมิงเซวียนจบ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย“เรื่องใหญ่ขนาดไป๋เจ๋อออกลูก ทำไมไม่ขอการสนับสนุนจากหน่วยรบพิเศษจากสำนักงานใหญ่ล่ะ?”“หน่วยรบพิเศษเหรอ? หน่วยของพวกคุณก่อตั้งมาได้แค่เดือนกว่าๆ ไม่ใช่เหรอ? ในช่วงเดือนกว่านี้ พวกคุณก็วิ่งไปทั่วต้าเซี่ย จะมีเวลาไหนมาตามหาพวกคุณกันล่ะ?”“แล้วหน่วยรบพิเศษอื่นๆ ล่ะ?”ถังหมิงเซวียนมองหลินชีเยี่ยอย่างงุนงง แล้วเอ่ยปากถาม “พวกคุณไม่ใช่หน่วยรบพิเศษหน่วยแรกของต้าเซี่ยหรอกเหรอ? นอกจากพวกคุณแล้ว จะมีหน่วยอื่นที่ไหนอีกล่ะ?”หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่หน่วยรบพิเศษหน่วยแรกของต้าเซี่ยงั้นเหรอ?ก็จริงนะ……แนวคิดเรื่องหน่วยรบพิเศษเพิ่งเกิดขึ้นหลังจากที่หน่วยพิทักษ์ราตรีใช้รูปแบบ ‘การประจำการในท้องถิ่น’ มาได้สักพักหนึ่งแล้ว ในช่วงแรกๆ สมาชิกของหน่วยพิทักษ์ราตรีมีน้อย การที่จะมีหนึ่งหน่วยต่อหนึ่งเมืองก็ยากลำบากมากแล้ว ในยุคนี้ หน่วยพิทักษ์ราตรีในเมืองระดับสองและสามมีสมาชิกมากที่สุดเพียงแค่สามคน มีเพียงเมืองใหญ่ที่มีความหนาแน่นของประชากรสูงอย่างเมืองหวยไห่เท่านั้นที่จะมีหน่วยประจำการห้าถึงหกคน ไม่ต้องพูดถึงการค้นหาคนเก่งและอัจฉริยะทั่วต้าเซี่ยเพื่อจัดตั้งหน่วยรบพิเศษหลินชีเยี่ยเคยคิดว่า ‘วีรวิญญาณ’ เป็นหน่วยรบพิเศษที่เกิดขึ้นเป็นกลุ่มแรกของต้าเซี่ย แต่เมื่อคิดดีๆ แล้ว ในช่วงเวลานี้ เนี่ยจิ่งซานยังมีชีวิตอยู่ ในโชคชะตาของต้าเซี่ย มีเพ
