ห้งแตกขนาดเท่าสนามฟุตบอลลอยอยู่เหนือลาวา ราวกับว่าหากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว ก็จะถูกลาวากลืนกินไปหลินชีเยี่ยและพร่ำรำพันยืนอยู่บนพื้นดินผืนเดียวกลางทะเลลาวานี้หลังจากเข้าสู่พื้นที่ฝันร้าย สีหน้าที่เคยตื่นตระหนกของพร่ำรำพันก็สงบลงอย่างรวดเร็ว เขาจ้องมองหลินชีเยี่ยพลางเอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ“ไม่ว่านายจะค้นพบฉันได้ยังไง……สุดท้ายแล้ว ที่นี่ก็จะเป็นหลุมฝังศพของนาย”“จริงเหรอ?” หลินชีเยี่ยยกยิ้มเล็กน้อยพื้นผิวของแผ่นดินที่ลอยอยู่ในลาวา หลินชีเยี่ยยกเท้าขวาขึ้นแล้วเหยียบลงอย่างแรง!ตึง!ระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นกวาดผ่านพื้นที่ฝันร้ายทั้งหมด ลาวาที่กำลังเดือดพล่านพลันหยุดนิ่ง เถ้าถ่านที่ลอยอยู่ในอากาศค้างอยู่กับที่ โลกใบนี้ราวกับมีคนกดปุ่มหยุดชั่วคราว ทุกอย่างหยุดนิ่งในทันที![กฎเกณฑ์อวสานกษัตริย์] ปราบผนึกเทวะ!ด้วยพลังจิตขั้นอนันต์ของหลินชีเยี่ย การต่อต้านผนึกเทวะของพร่ำรำพันที่อยู่เพียงขั้นพิภพนั้นง่ายดายมาก เขาสามารถควบคุมพื้นที่ฝันร้ายนี้ได้ชั่วคราว เพียงแค่คิด ไม่มีสิ่งใดในความฝันร้ายนี้สามารถทำร้ายเขาได้แม้แต่น้อยบนพื้นดินที่แตกระแหง หลินชีเยี่ยในชุดทำงานสีฟ้าทะเล ค่อยๆ ก้าวเดินไปข้างหน้า เดินเข้าหาพร่ำรำพันที่ยืนนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยรอยยิ้ม“ฉันอยากรู้จริงๆ ว่านาย… จะทำให้ฉันตายที่นี่ได้ยังไง?”พร่ำรำพันมองไปรอบๆ อย่างตกตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ“นาย นายทำอะไ
