เกาะอีกด้านหนึ่งบนภูเขารกร้างที่เงียบสงบ ชายหนุ่มรูปร่างผอมในชุดเสื้อสีขาวสะอาดเหมือนหิมะ สวมหูฟังขนาดใหญ่ที่คอ กำลังมองมังกรทองที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างเงียบงัน ผมสีดำสั้นปลิวไสวตามสายลมทันใดนั้น เขาดูเหมือนจะสัมผัสถึงบางสิ่ง เอียงศีรษะเล็กน้อยมองไปทางด้านหลัง หญิงสาวร่างสูงโปร่งในเสื้อกันหนาวขนแกะกำลังเดินมาพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหยุดยืนข้างกายเขา“ทำไมเธอถึงมาที่นี่ด้วยล่ะ?”“แน่นอนว่ากลัวเสี่ยวถังถังจะเบื่อ เลยมาอยู่เป็นเพื่อนไง?” หญิงสาวตบไหล่เขาอย่างแรงถังอวี่เซิงมองเธออย่างจนปัญญา “หวังชิง ยังไงฉันก็เป็นทั้งรุ่นพี่และหัวหน้าของเธอนะ เธอจะเรียกฉันด้วยชื่อประหลาดแบบนี้ไม่ได้… มันฟังดูแปลกๆ”“ฉันว่ามันก็ดีนะ” หวังชิงเอ่ยอย่างหนักแน่น เธอหยุดชั่วครู่แล้วพูดต่อ “แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้มาดูคุณอย่างเดียวหรอก… อันที่จริง ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าหลินชีเยี่ยที่ท่านโหวพูดถึง หน้าตาเป็นยังไงกัน”ถังอวี่เซิงหันหน้าไปมองมังกรทองที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าในที่ไกล “ลุงหลี่เรียกพลังโชคชะตาออกมาเลย……มันจะโอเวอร์ไปไหม?”“นี่ก็เป็นเรื่องปกติ” หวังชิงเอ่ยขึ้นอย่างเนิบนาบ “ถ้าไม่ทำแบบนี้ ก็คงยากที่จะอธิบายการมีตัวตนของพวกเราใครจะคิดล่ะว่าในความเจริญรุ่งเรืองที่หลับใหลของต้าเซี่ย ยังมีพวกโบราณวัตถุที่ควรจากโลกนี้ไปนานแล้วซ่อนอยู่”ถังอวี่เซิงไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ลูบหูฟังขนาดใหญ่ที่คอของเขาเงียบๆ หลังจากผ่านไปสักพ
