เมื่อรากฐานค่อยๆ ออกจากร่างของธอร์ ภูเขาสีเลือดที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางแอสการ์ดก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!แมลงสีแดงเลือดที่เคลื่อนไหวส่งเสียงร้องแหลม หนวดหนาที่ยื่นออกมาเริ่มสลายอย่างเห็นได้ชัด ภูเขาแมลงที่สั่นไหวนี้ดูเหมือนกระเพาะอาหารที่กำลังจะสำรอก หดตัวอย่างต่อเนื่อง!“บรากี……”หลินชีเยี่ยยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของวิหาร มองภาพตรงหน้าด้วยความกังวลภายในภูเขาแมลง แม้แสงเย็นเยียบจากสายพิณที่ขาดจะตัดแมลงรอบตัวทั้งสองคนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ยังมีแมลงจำนวนมากที่บีบตัวผ่านขอบเขตเข้ามา คลื่นแมลงที่ทะลักเข้ามาเกือบจะท่วมท้นร่างบรากี ร่างกายของเขาถูกย้อมด้วยเลือดสดอย่างรวดเร็ว ภายใต้การกัดกินไม่รู้จบ สีเขียวสดใสแผ่ขยายจากบาดแผล ฟื้นฟูร่างกายที่ถูกแมลงกัดกิน……เขาวนเวียนอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย ราวกับถูกทรมานอย่างทารุณความเจ็บปวดจากการถูกแมลงนับหมื่นกัดกินร่างกาย ทำให้ใบหน้าอันงดงามของบรากีบิดเบี้ยวเหยเก แม้จะเป็นเช่นนั้น มือที่จับรากฐานของแอสการ์ดก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย กลับยิ่งออกแรงจับแน่นขึ้น“เจ้า… ไม่สามารถ……” เสียงอู้อี้ของธอร์ดังขึ้นท่ามกลางเสียงกรีดร้อง ดวงตาสีแดงเลือดที่สับสนเต็มไปด้วยความเจ็บปวดร่างของบรากีแทบจะแนบชิดกับธอร์ แมลงน่าขยะแขยงนับไม่ถ้วนกัดกินร่างกายของเขา เลือดเนื้อเละเทะ มองจากระยะไกลเขาดูน่ากลัวกว่าธอร์ที่ร่างกายผิดรูปร่างเสียอีก บรากีแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าไม
