พลันผุดขึ้นในใจ ทำให้น้ำตาคลอเบ้าแต่ในใจเขารู้ดี……อิดุนน์คงไม่มีทางฟื้นคืนชีพได้เมื่อเผชิญกับคำวิงวอนของบรากี จอกศักดิ์สิทธิ์ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ อาจเป็นเพราะเครื่องสังเวยสำหรับทำให้ความปรารถนาสำเร็จยังไม่เพียงพอ หรือไม่ก็……ความปรารถนานี้อาจเกินขอบเขตความสามารถของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดไปแล้วแม้แต่กิลกาเมช วีรกษัตริย์ผู้เย็นชาดุจน้ำแข็ง เมื่อเห็นสภาพของบรากีในตอนนี้ก็ยังรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อยดวงตาฉายแววเศร้าสร้อย“กลับมา……ข้าต้องการให้นางกลับมา……”เสียงแหบพร่าของบรากีดังออกมาจากลำคอ น้ำตาสองสายไหลรินอย่างห้ามไม่อยู่ มือที่รองรับส่วนฐานของจอกศักดิ์สิทธิ์ซีดขาวจนเห็นกระดูก เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาบนหลังมือและลำคอ อีกมือหนึ่งถูกขอบผลึกปริซึมที่กำแน่นบาดจนเลือดไหลลงพื้น……“บรากี……”หลินชีเยี่ยเดินเข้าไปหาด้วยสีหน้าซับซ้อน ต้องการจะปลอบบรากี แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ดวงตาสีแดงก่ำที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาก็หันมามองเขาเสียแล้ว อีกฝ่ายเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“หลินชีเยี่ย… ทำไมมันถึงไม่ได้ผล? ทำไมอิดุนน์ถึงไม่กลับมา? เป็นเพราะ… เป็นเพราะข้ายังไม่จริงใจพอใช่หรือไม่?”“คุณพยายามเต็มที่แล้ว” หลินชีเยี่ยเอ่ยแผ่วเบา “บางที อาจเป็นเพราะเครื่องสังเวยยังไม่เพียงพอ หรืออาจเป็นเพราะ……”ประโยคหลังนั้น หลินชีเยี่ยไม่กล้าพูดออกมา ในเรื่องของอิดุนน์นี้ บรากีได้มีความหวังมากเกินไปหลายครั้ง และประสบกับความสิ้นหวังจา
