หลินชีเยี่ยได้ยินเสียงของกิลกาเมช จึงเปิดโรงพยาบาลทันที เงาร่างคล้ายวิญญาณเดินออกมาจากร่างของเขา“กิลกาเมช?” บรากีหรี่ตาลงเล็กน้อยเสื้อคลุมสีเทาสะบัดพลิ้วในสายลม ดวงตาสีม่วงแผ่รัศมีความน่าเกรงขามของจอมราชัน กิลกาเมชก้าวเดินอย่างสงบไปยังข้างกายซุนหงอคง มองบรากีที่ดูอิดโรย แล้วกล่าวว่า “ใครกัน… ที่กล้ามารังแกนักดนตรีของข้า?”ร่างสีทองถือกระบองในมือ อีกร่างสีเทาถือคลังสมบัติกษัตริย์ไว้ในอุ้งมือ พลังเทวะสองสายเปรียบดั่งดวงอาทิตย์อันร้อนแรงในรัตติกาล เปล่งรัศมีแห่งความยิ่งใหญ่ภายใต้ท้องฟ้าสีแดงเลือด!บรากีมองร่างคุ้นตาทั้งสองตรงหน้า ริมฝีปากสั่นเล็กน้อย ในใจรู้สึกขมขื่นบอกไม่ถูก“เทพต้าเซี่ย… วีรกษัตริย์?”ก้อนเนื้อที่บิดเบี้ยวค่อยๆ คลานออกมาจากรอยแยกของภูเขา เปลี่ยนรูปร่างเป็นยอดเขาสีแดงฉานสูงกว่ายี่สิบชั้นศีรษะของธอร์ลอยขึ้นมาจากทะเลแมลง ดวงตาจ้องมองสองร่างตรงหน้าบรากี!“พวกเจ้า… ทำไมถึง… อยู่ด้วยกัน?”ธอร์ไม่เข้าใจผู้หนึ่งคือกำลังรบระดับเทพเจ้าหลักที่แข็งแกร่งที่สุดของต้าเซี่ย อีกคนคือวีรกษัตริย์โบราณที่เคยยิ่งใหญ่เมื่อหลายยุคสมัย และอีกคนคือเทพแห่งบทกวีของนอร์สที่หายสาบสูญไปเมื่อร้อยปีก่อน……ทั้งสามคนนี้ไม่มีจุดร่วมกันเลย และไม่ควรมีความเกี่ยวข้องกัน แต่ทำไมตอนนี้พวกเขาถึงมารวมตัวกันได้?ไม่เพียงแค่ธอร์ แม้แต่เทพเจ้าองค์อื่นๆ จากอาณาจักรเทพใดในโลก หากได้เห็นการรวมตัวแปลกประหลาดนี้ ก็คงจะรู้ส