เมื่อได้ยินคำพูดของหลินชีเยี่ย อาจารย์เฉินก็ขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะไม่เข้าใจอันชิงอวี๋เปิดประตูรถ เดินตรงไปยังศพเทพนอร์สที่ถูกซุนหงอคงตีจนแหลกเละด้วยกระบอง เขาใช้ปลายนิ้วหยิบเศษเนื้อขึ้นมา พิจารณาอย่างละเอียดสักครู่“ไม่ผิดแน่ เหมือนกับสิ่งสกปรกที่เราเจอในนรกเลย”“โอดิน?” หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “เขากลับมาอีกแล้วเหรอ? แต่ว่า……ที่นี่ไม่มีหิมะเถ้าถ่านตกลงมาเลย ทำไมเทพนอร์สพวกนี้ถึงถูกมลทินได้? แล้วทำไมพวกเราถึงไม่เป็นอะไร?”“ต่างจากพวกในนรก มลทินบนร่างเทพนอร์สพวกนี้ดูเหมือนจะเริ่มจากภายในร่างกาย” ดวงตาของอันชิงอวี๋เจือด้วยสีเทา เขาดันแว่นพลางกล่าวว่า “แต่ในนรก สัตว์ประหลาดเหล่านั้นถูกมลทินเพราะผิวหนังสัมผัสกับหิมะเถ้าถ่านมลทินแพร่จากภายนอกสู่ภายใน……ในแง่หนึ่ง มลทินแบบนี้น่ากลัวกว่า ถ้าเป็นแค่ผิวหนังสัมผัสกับเถ้าถ่าน ยังสามารถตัดแขนขาทิ้งอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันการแพร่กระจายได้ แต่มลทินที่เกิดจากภายในสู่ภายนอกแบบนี้ ไม่มีทางป้องกันได้เลย”“จากภายในสู่ภายนอก……”หลินชีเยี่ยพึมพำ “นั่นหมายความว่า มลทินพวกนี้มีอยู่ในร่างเทพนอร์สมาตั้งแต่แรกแล้ว?”“น่าจะเป็นอย่างนั้น ไม่งั้นก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไมพวกเราถึงไม่เป็นอะไร” อันชิงอวี๋พยักหน้าอย่างจริงจังเมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างหลินชีเยี่ยกับอันชิงอวี๋ เวอร์ดานดิที่อยู่ข้างๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที!รูปร่างของเธอกลายเป็นเงาร่างที่เคลื่อนไหวอย
