ระหง่านนั้น!“โอดิน! ไอ้คนเลวทราม!!!”……วิหารเทพธอร์ยืนอยู่หน้าประตูวิหาร มองดูสนามรบที่วุ่นวายด้านล่างอย่างตกตะลึง ราวกับเป็นรูปปั้นที่ยืนนิ่งอยู่กับที่“ทำไมถึงเป็นแบบนี้……” เขาพึมพำ “พวกเขา พวกเขา……”ธอร์ในชั่วขณะนั้น ไม่รู้จะอธิบายภาพเหล่านั้นอย่างไร เขาเพียงแค่รู้สึกคันที่เอวเล็กน้อย พอเกาเบาๆ ก็เห็นดวงตาของหนอนที่กำลังเคลื่อนไหว ซึ่งไม่รู้ว่าโผล่ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ม่านตาของเขาหดตัวอย่างฉับพลัน!เขาหันกลับไปมอง เห็นเพียงร่างของซิฟที่มีเนื้องอกน่าขยะแขยงโผล่ออกมาไม่หยุด เธอใช้ปลายนิ้วแตะดวงตาของหนอนขนาดเท่ากำปั้นบนแก้มของตัวเอง ทั้งร่างก็สั่นเทาราวกับถูกไฟฟ้าช็อต จากนั้นก็กรีดร้องด้วยความหวาดกลัวใบหน้าซีดเผือดอย่างที่สุด!“ท่านพ่อ?! ไม่… โอดิน!!!” ธอร์ตะโกนด้วยความโกรธ หันกลับไปมองร่างที่ยืนอยู่กลางวิหารอย่างรวดเร็ว “ท่านทำอะไรลงไป?! ท่านทำอะไรกับนอร์สกันแน่?!”โอดินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาลึกล้ำจ้องมองไปที่ธอร์ ถอนหายใจอย่างจนปัญญา“ธอร์ เจ้าเก่งจริงๆ ในฐานะบิดา ข้าดีใจมากที่มีบุตรที่ยอดเยี่ยมอย่างเจ้า……น่าเสียดายที่นิสัยของเจ้าหุนหันเกินไป แม้โลกิจะเจ้าเล่ห์แต่เขาอดทนกว่าเจ้า และวิธีการของเขาก็โหดเหี้ยมกว่าเจ้า เขารู้จักพิจารณาสถานการณ์และรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง ถ้าวันนี้เป็นเขาที่ยืนอยู่ตรงนี้ กลายเป็นหุ่นเชิดที่คอยจัดการแอสการ์ดแทนข้า……แอสการ์ดจะเดินมาถึงจุดนี้ได้
