ในฝ่ามือโดยตรง ของเหลวเหนียวๆ น่าขยะแขยงไหลออกมาจากซากแมลงมากมาย หน้าอกของวิดาร์กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงหยางเจี่ยนที่อยู่ไม่ไกลได้เห็นภาพนี้กับตาตัวเอง แต่สีหน้าของเขากลับไม่ดีขึ้นเลย ตรงกันข้ามกลับยิ่งเคร่งเครียดมากขึ้นขณะที่วิดาร์ถอนหายใจโล่งอก จู่ๆ เขาก็รู้สึกคันที่ไหล่ เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง ดวงตาแมลงสีแดงฉานขนาดเท่ากำปั้นกำลังบิดเบี้ยวและจ้องมองเขา……ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ บนไหล่ของเขาก็มีก้อนเนื้องอกขึ้นมาเช่นกันดวงตาทั้งสองของวิดาร์สั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้!“ไม่… เป็นไปไม่ได้!!” เสียงตกใจกลัวของวิดาร์ก้องกังวานในท้องฟ้า “พวกนี้คืออะไรกัน?!!”ไม่เพียงแค่ที่ไหล่ หลังมือ ต้นคอ ต้นขาของเขา… ก้อนเนื้อหลายก้อนพองขึ้นมาติดๆ กัน รอยแตกหลายรอยปริออก ดวงตาแมลงสีแดงฉานบิดเบี้ยวแข่งกัน เทพพฤกษาที่เคยมีบุคลิกโดดเด่น ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่มีลูกตาสีแดงฉานเต็มไปทั้งตัว!วิดาร์ตะโกนออกมาทันที เขาคลุ้มคลั่ง ใช้มือบีบดวงตาแมลงที่บิดเบี้ยวเหล่านี้แตกไม่หยุด แต่ทุกครั้งที่เขาบีบแตกไปสองสามดวง ก็จะมีดวงตาแมลงอื่นๆ ผุดขึ้นมาอีกมากมายไม่ถึงครึ่งนาที ร่างของเขาก็โชกเลือด!ทันใดนั้น มือที่กำลังบีบดวงตาแตกไม่หยุดของเขาก็ชะงัก จากนั้นก็ใช้แรงปิดหูตัวเอง ใบหน้าซีดเผือดไม่มีเลือดฝาด “ใครน่ะ? ใครกำลังพูดอยู่……?”“บ้าเอ๊ย! ออกไปจากหัวของข้าเดี๋ยวนี้! ไปให้พ้น… ไปให้พ้น!!”“หยุดเสี
