์กระบี่ฟันไปตั้งเจ็ดแปดครั้งยังกระโดดโลดเต้นได้” ไป๋หลี่พั่งพั่งกุมบาดแผลนั่งอยู่บนเมฆพลิกกาย เห็นภาพนี้แล้วอดบ่นไม่ได้หลินชีเยี่ยควบคุมเมฆพลิกกายอย่างจริงจังพลางกล่าวว่า “ในบรรดาเทพนอร์สก็มีเทพหลักที่แข็งแกร่งอยู่ไม่น้อยพลังของพวกเขาไม่สามารถดูแคลนได้”ขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังพูดอยู่นั้น ลำแสงสายหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้า ตกลงกระแทกพื้นดินไม่ไกลออกไปเมื่อหมอกควันจางลง เทพีผมยาวร่างสูงโปร่งถือหอกยาวเดินออกมาอย่างช้าๆ…ในชั่วขณะที่เห็นใบหน้าของเทพี หลินชีเยี่ยชะงักไปเล็กน้อย “คุณ……?”เฉาเยวียนที่กลับสู่สภาพปกติแล้ว กำลังปรับสภาพร่างกายบนเมฆพลิกกาย สายตาเหลือบมองไปทางเทพี ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เขาอ้าปากเล็กน้อย เอ่ยออกมาด้วยความประหลาดใจ “ชีเยี่ย นายรู้จักเธอเหรอ?”“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “เทพีแห่งปัจจุบัน……เวอร์ดานดิ”
