หยางเจี่ยนถือทวนสามแฉกเปื้อนเลือด ค่อยๆ ลงมาจากท้องฟ้า สายตากวาดมองซุนหงอคง แล้วเอ่ยอย่างสงบ“ฆ่าเทพหลักไปสอง เทพรองสี่……ดูเหมือนครั้งนี้ เราจะเสมอกัน”หยางเจี่ยนกับซุนหงอคง ต่างแยกกันสังหารในเขาวงกตอิฐแดง แม้จะผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดหลายครั้ง บาดเจ็บไปทั่วร่าง แต่จิตสังหารกลับยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆซีหวังหมู่ไม่ได้ตอบคำถามของจั่วชิงทันที เพียงแต่จ้องมองวิหารที่กระจัดกระจายอยู่ไกลออกไป รวมถึงภูเขาเทพที่สูงตระหง่านราวกับเมฆ ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างตูม!!!ทันใดนั้น แสงไฟสว่างจ้าก็ระเบิดขึ้นที่สุดขอบฟ้า เสียงระเบิดดังสนั่นทำให้พื้นดินของแอสการ์ดสั่นสะเทือนเล็กน้อย เหล่าเทพนอร์สที่กำลังมุ่งหน้าไปยังสะพานสายรุ้งต่างพากันเปลี่ยนทิศทาง พุ่งไปยังจุดที่เกิดแสงไฟ ราวกับว่าพลังเทวะอันน่าสะพรึงกลัวกำลังปะทุขึ้นจากส่วนลึกที่สุดของแอสการ์ด!“เกิดอะไรขึ้น?”อาจารย์เฉินลูบเคราพลางเอ่ยอย่างประหลาดใจ “แอสการ์ดเกิดจลาจลภายในตอนนี้เหรอ?”“นี่ไม่เหมือนจลาจลภายใน……” จั่วชิงหรี่ตาลงเล็กน้อย มองเห็นร่างหลายร่างกำลังต่อสู้กันท่ามกลางแสงไฟอย่างเลือนรางทันใดนั้น จั่วชิงก็หยุดชะงัก ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อแล้วหยิบวิทยุสื่อสารพิกเซลที่มีรอยแตกร้าวออกมาต่อหน้าทุกคน วิทยุสื่อสารเครื่องนี้แตกออกเป็นพิกเซล ลอยกระจายไปทั่วฟ้า จากนั้นก็รวมตัวกันเป็นชิ้นส่วนต่างๆ ประกอบกันอย่างรวดเร็วในมือของเขา ใช้เวลาเพียงแค่ห้าถึ
