“เทพแห่งกลลวง?”หลังจากฟังหลินชีเยี่ยอธิบายจบ จี้เนี่ยนก็อ้าปากค้าง เธอดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “เธอเอาโอสถนิรันดร์……”ซือเสี่ยวหนานพยักหน้าเงียบๆจี้เนี่ยนมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่ซับซ้อนเธอรู้แผนของซือเสี่ยวหนานเกือบทั้งหมด และรู้ด้วยว่าซือเสี่ยวหนานตั้งใจจะคืนโอสถนิรันดร์ให้ต้าเซี่ยตั้งแต่แรกเพราะโอสถนี้เป็นของที่ขโมยมา ด้วยนิสัยของอีกฝ่าย เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเก็บโอสถนิรันดร์ไว้เอง……ในระหว่างนี้จะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นแน่นอน“ก็ดีนะ ยังไงโอสถนี้ก็ต้องมีคนกินอยู่แล้ว” จี้เนี่ยนเอ่ยปากปลอบใจซือเสี่ยวหนานฝืนยิ้ม “จริงสิ ฉันอยากขอยืมของอย่างหนึ่งจากเธอ”“อะไรเหรอ?”“กาลาร์”เมื่อได้ยินชื่อนี้ จี้เนี่ยนมองด้วยสายตาเคร่งเครียด “เสี่ยวหนาน เธอคิดดีแล้วจริงๆ เหรอ?”“อืม” ซือเสี่ยวหนานพยักหน้าอย่างสงบ“สิ่งนี้มีผลข้างเคียงไม่น้อยเลยนะ เธอ……” จี้เนี่ยนพูดไปครึ่งทางก็หยุดชะงัก จากนั้นก็ยิ้มขื่นแล้วกล่าว “เกือบลืมไปว่าเธอกินโอสถนิรันดร์ไปแล้ว… ลืมที่ฉันพูดไปเถอะ”จี้เนี่ยนไม่พยายามห้ามปรามอีกต่อไป เพียงแต่หันไปพูดกับคนด้านหลังว่า“เอา [กาลาร์] ให้เธอ”อัศวินถือกล่องสีดำเดินออกมาจากฝูงชน ส่งมอบให้กับซือเสี่ยวหนานเมื่อเห็นจี้เนี่ยนมอบวัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดให้เธออย่างง่ายดาย ซือเสี่ยวหนานก็รู้สึกอบอุ่นใจ“ขอบคุณ” เธอกล่าวอย่างจริงใจ “หลังจากทุกอย่างจบลง ฉันจะส่งคืนให้ยูโทเปีย”“ไม่ต้องรีบหรอก ยังไงสิ่
