งอวี๋ที่แบกโลงศพสีดำ ไป๋หลี่พั่งพั่งที่เหยียบยืนบนแผนภาพไท้จี๋ และเฉาเยวียนที่ลากดาบมาพร้อมรอยยิ้มโหดเหี้ยมตามหลังมาติดๆ ถัดไปคือสมาชิกสมาคมปีศาจหลายคนเส้นผมสีเงินสะบัดพลิ้วในสายลม จี้เนี่ยนที่บาดเจ็บทั่วร่างกำมือจับแฮนด์มอเตอร์ไซค์แน่น ตะโกนว่า“หลินชีเยี่ย! นายอยู่ไหน? เจ๊มาช่วยนายทุบหัวหมาเฟนริร์นั่นแล้ว!”หลินชีเยี่ย “…”ซือเสี่ยวหนาน “……”เฟนริร์ที่อยู่ใต้เท้าของซือเสี่ยวหนาน “???”โฮก!!เฟนริร์คำรามอย่างโกรธเกรี้ยวไปทางที่จี้เนี่ยนขี่มอเตอร์ไซค์มา ขนทั่วร่างลุกชันขึ้น ดวงตาทั้งคู่ดุดันและน่ากลัว“ใจเย็นๆ เธอไม่ใช่ศัตรู” ซือเสี่ยวหนานรีบยื่นมือออกไปปลอบประโลมเฟนริร์ทันที“จี้เนี่ยน” หลินชีเยี่ยยิ้มอย่างจนใจ พลางโบกมือเรียกเธอ “ไม่ต้องกังวลนะ ผมไม่เป็นไร”จี้เนี่ยนมองดูซือเสี่ยวหนานที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านไปทั่วร่าง แล้วก็มองดูอสูรหมาป่าเฟนริร์ที่นั่งอย่างว่าง่ายอยู่ใต้เท้าของซือเสี่ยวหนาน ชั่วขณะหนึ่งเธอรู้สึกงุนงง หน่วยม่านราตรีและสมาชิกของสมาคมปีศาจที่ตามมาด้านหลังเธอก็พากันยืนงงงันเช่นกันจี้เนี่ยนเกาหัวแกรกๆ แล้วถามอย่างระแวดระวัง“นี่พวกเธอ……เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”
