“แย่แล้ว ผู้บุกรุกปล่อยนักโทษร้ายแรงออกมาจากชั้นสองแล้ว!!”เหล่าทหารจากกองทัพนอร์สที่วิ่งมาตามทางเดิน เมื่อเห็นภาพหลินชีเยี่ยถือดาบอามาโนะมุราคุโมะฉีกตราผนึกออกเล็กน้อย สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นย่ำแย่ในทันที!“ตราผนึกพวกนี้แม้แต่เทพหลักก็ทำลายไม่ได้ แล้วเขาที่เป็นแค่มนุษย์คนเดียวทำได้ยังไง?!”“รีบหยุดเขาเร็ว!”“สายไปแล้ว มีนักโทษร้ายแรงหลุดออกมาจากคุกสามห้องแล้ว”“คราวนี้เรื่องใหญ่แน่……”ท่ามกลางเสียงร้องตกใจของกองทัพนอร์ส ร่างทั้งสามก้าวออกมาจากคุก พวกเขามีรูปร่างและสีผิวที่แตกต่างกันราวกับมาจากประเทศที่ต่างกัน แต่ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่บิดเบี้ยวน่ากลัว ราวกับเกิดจากเครื่องทรมานบางอย่าง“ฮ่าๆๆๆ… ข้าออกมาแล้ว!! พวกเทพนอร์สบ้านี่ อย่าคิดจะขังข้าอีก!!”หนึ่งในนั้นเป็นเทพอินเดียร่างกำยำ ไม่รู้ว่าถูกขังในคุกมานานเท่าไหร่ ผมยาวรุงรังกระจายเหมือนรังไก่ แต่เสียงกลับดังกังวานเหมือนระฆังเสียงหัวเราะของเขายังไม่ทันจางหาย พลังอำมหิตราวกับคลื่นสึนามิก็พุ่งทะยานมาจากด้านหลัง ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งเปล่งประกายความมุ่งร้ายอย่างบ้าคลั่งในความมืดเฟนริร์อ้าปากทที่เต็มไปด้วยเลือด ฉีกร่างของเทพอินเดียองค์นี้ออกเป็นสองซีกในชั่วพริบตา!“ไอ้โง่” เสียงคำรามต่ำดังขึ้นจากร่างเล็กที่ปกคลุมด้วยหมอกดำ โดยไม่คิดอะไรมาก หันหลังวิ่งไปในทิศทางตรงกันข้ามทันทีชั้นรองสุดท้ายของคุกใต้ดินนี้ ส่วนใหญ่คุมขังเทพรอ
