ต้าเซี่ยด่านเฉินหลงพายุหมุนอันบ้าคลั่งพัดม้วนน้ำทะเลอันหนักอึ้ง ราวกับสัตว์ร้ายยักษ์ที่คำรามอยู่ในความมืด พุ่งชนกำแพงด้านนอกอันสูงใหญ่ของด่านเฉินหลงละอองคลื่นกระเซ็น เสียงฟ้าร้องดังแว่วๆบนหอสังเกตการณ์ของกำแพงด้านนอก ร่างสองร่างสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ยืนตระหง่านราวกับหินผา“คืนนี้ทำไมคลื่นลมแรงขนาดนี้?”หน่วยพิทักษ์ราตรีคนหนึ่งวางลงกล้องโทส่องทางไกลลลง พูดท่ามกลางเสียงลมครวญครางข้างกายเขา หน่วยพิทักษ์ราตรีอีกคนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่ปกติจริงๆ คลื่นลมแรงขนาดนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นมานานแล้ว……”“ทุกหน่วยเฝ้าระวัง รายงานสถานการณ์ปัจจุบัน”“หน่วยที่หนึ่งทุกอย่างปกติ”“หน่วยที่สองทุกอย่างปกติ”“หน่วยที่สาม……”เสียงต่อเนื่องดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร เมื่อได้ยินว่าทุกจุดของด่านเฉินหลงไม่พบสิ่งผิดปกติ ชายคนนั้นก็พยักหน้า“ในคลื่นลมแรงขนาดนี้ แม้แต่เครื่องบินลาดตระเวนก็ไม่สามารถขึ้นบินได้ ทุกคนต้องตื่นตัวไว้ อย่าปล่อยให้มีความผิดปกติแม้แต่นิดเดียว!”พูดจบ ชายคนนั้นก็หันหลังกลับ มองไปยังด้านหลังกำแพงด้านในที่สว่างไสวของด่านเฉินหลง แม้จะเป็นยามดึกก็ยังมีเจ้าหน้าที่ทหารและหน่วยพิทักษ์ราตรีจำนวนมากกำลังยุ่งอยู่กับการจัดการงานต่างๆขณะที่เขากำลังจะเฝ้าสังเกตบริเวณรอบๆ ต่อ เสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมแสบแก้วหูก็ดังก้องขึ้นภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันเงียบสงัด!ไฟเตือนภัยสีแดงสว่างขึ้นพร้อมกันจากหอสังเกตการณ์ทุกหอบนกำแพงด้า
