เขามองภาพตรงหน้าอย่างตะลึงงัน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตกตะลึง!“สงครามเทพเจ้า?! พวกลูกหมาจากโอลิมปัสนั่น! กล้าก่อสงครามเทพเจ้าในเวลาแบบนี้?!!”หวอ~!!ด่านเฉินหลง ด่านเจียหลิน ด่านซานไห่……เสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมหูและแสงไฟสีแดงเข้ม ราวกับไฟสงคราม ลุกโชนขึ้นต่อเนื่องกันจากทุกป้อมปราการทางตะวันออกของต้าเซี่ย ฉีกความมืดของค่ำคืนที่มีพายุโหมกระหน่ำให้เป็นรอยแยกอันน่าสะพรึงกลัว……แอสการ์ดภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวหลินชีเยี่ยดับไฟทุกดวงในห้อง เขาถอนหายใจเบาๆ ควันพวยพุ่งขึ้นมา กลายร่างเป็นหมายเลข 27“แถวนี้มีคนคอยสอดแนมข้าอยู่หรือเปล่า?” หลินชีเยี่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำหมายเลข 27 เงียบไปครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “ไม่มี”“ดีแล้ว”หลินชีเยี่ยนั่งลงข้างโต๊ะอย่างสบายใจ ยื่นมือล้วงเอาชิ้นส่วนพิกเซลแบนๆ ออกมาจากอก แล้วกดตรงกลางพิกเซลเรียงตัวและไหลเวียนโดยอัตโนมัติ ในชั่วพริบตาก็กลายเป็นวิทยุสื่อสาร ตกลงในมือของหลินชีเยี่ยเขาสูดหายใจลึก กดปุ่มบนวิทยุสื่อสาร“ผมคือหลินชีเยี่ย เรียกสำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีต้าเซี่ย หากได้รับสัญญาณโปรดตอบกลับ”[ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า]เสียงรบกวนดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร สะท้อนก้องในห้องที่เงียบสงัดหลินชีเยี่ยถือวิทยุสื่อสารไว้ในมือ รออยู่ที่เดิมเป็นเวลาครึ่งนาที แต่ปลายสายอีกด้านก็ยังคงไม่มีเสียงตอบรับใดๆหลินชีเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วกดปุ่มอีกครั้ง เพิ่มระดับเสียง
