ป็นกรณีแรกแทบจะเป็นศูนย์หรือว่าต้าเซี่ย…’ท่ามกลางเสียงรบกวนซ่าๆ หลินชีเยี่ยมือเท้าเย็นเฉียบ ความกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้และความสับสนพลันท่วมท้นหัวใจ‘ไม่! ไม่มีทางหรอก! ต้าเซี่ยมีเหล่าเทพของต้าเซี่ยคอยคุ้มครอง อีกทั้งยังมียอดมนุษย์อีกมากมาย จะเกิดเรื่องได้ยังไง?แต่ถ้าต้าเซี่ยไม่ได้รับการติดต่อจากฉัน แล้วพรุ่งนี้จะทำยังไง?ต้องเปิดสะพานสายรุ้งตามแผนเดิมไหม?’ถ้าต้าเซี่ยประสบปัญหาบางอย่างจริงๆ เทพแห่งต้าเซี่ยก็คงไม่สามารถมาตามแผนเดิมเพื่อต่อสู้กับเหล่าเทพแห่งแอสการ์ดได้ แม้ว่าเขาจะเปิดสะพานรุ้ง ก็จะไม่มีกองกำลังเสริมมาถึง……เมื่อถึงตอนนั้น หากถูกเหล่าเทพแห่งแอสการ์ดล่วงรู้ เขาก็จะไม่มีทางหนีทีไล่แล้วจริงๆในขณะนี้ หลินชีเยี่ยรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นลูกแกะที่ถูกลอยแพอยู่ในค่ายศัตรู ต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว ที่พึ่งอันแข็งแกร่งที่ควรจะมาช่วยเหลือกลับไร้วี่แวว หนทางข้างหน้าของเขาช่างมืดมนสิ้นดีในขณะที่หลินชีเยี่ย กำลังครุ่นคิดอย่างหนัก หมายเลข 27 ที่ยืนอยู่ตรงมุมห้องก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน“มีคนมาแล้ว”
