หลังจากพลังศักดิ์สิทธิ์ของเทียร์หายไป ร่างกายแข็งทื่อของหลินชีเยี่ยก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงเขาถอนหายใจยาว แล้วมองสำรวจภายในท้องพระโรงต่อ เห็นซิฟกำลังยืนอยู่ข้างบัลลังก์ของธอร์ ค่อยๆ นวดขมับให้เขา ด้านหลังเธอมีนางกำนัลสองคนถือตะกร้าดอกไม้เปล่า น้ำตาคลอเบ้า ก้มหน้าจนแทบจะจมลงไปในพื้นใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจหลังบัลลังก์ของธอร์มีดาบยักษ์สีทองเล่มหนึ่ง ปักลงในพื้นดินราวกับภูเขาเล็กๆ แสงสว่างศักดิ์สิทธิ์หมุนวนรอบๆดูสง่างามและศักดิ์สิทธิ์นั่นคือกุญแจดอกเดียวที่จะเปิดสะพานสายรุ้ง ดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้ง“ไมเยอร์ส ในช่วงไม่กี่วันที่เราไม่อยู่ เจ้าได้อะไรมาบ้าง?” ธอร์นั่งอยู่บนบัลลังก์ ค่อยๆ เอ่ยปากหลินชีเยี่ยลังเลครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างจริงจัง“มีครับ”“ได้อะไรมา?”“ผมทำนายว่า วันนี้จะมีแขกไม่ได้รับเชิญหลายคนมาเยี่ยมท่าน”“หืม?”เมื่อได้ยินคำตอบของหลินชีเยี่ย ใบหน้าของธอร์ก็แสดงความประหลาดใจ “แขกไม่ได้รับเชิญ?”ตอนนี้สะพานสายรุ้งที่เชื่อมต่อระหว่างแอสการ์ดกับโลกภายนอกได้ถูกตัดขาดแล้ว ไม่น่าจะมีคนนอกเข้ามาได้แล้วในแอสการ์ดมีใครบ้างที่จะเรียกว่าเป็นแขกไม่ได้รับเชิญได้?“หวังว่าครั้งนี้ คำทำนายของเจ้าจะไม่ผิดพลาดอีก……” เทียร์หรี่ตามองหลินชีเยี่ย แล้วพูดอย่างช้าๆ“เจ้าไปก่อนเถอะ”ธอร์ดูเหมือนจะเหนื่อยแล้ว จึงโบกมือไล่ไมเยอร์สหลินชีเยี่ยพยักหน้า กำลังจะหมุนตัวเดินออกไป แต่พอเปิดประตูวิหารที่หนักอึ้งออก
